Nagising siya sa ilang yapak na papalapit sa pintong kinasasandalan niya. Agad siyang tumayo, "Vern? Please, 'wag naman ganito!" sigaw niya habang patuloy na pinupukpok ang pinto.
Napaatras siya ang magbukas ang pinto at pumasok si Manang Esme na may dalang pagkain kasunod ay si Vern, "Good morning, Persia," bati nito.
"Vern, ano 'to? Please, 'wag mo 'tong gawin," pakiusap niya sa lalaki ngunit lumayo lamang ito ng akma niyang hawakan.
"You left me with no choice, Persia," may lungkot sa mata na sabi nito, "Kumain ka na muna, 'wag kang mag-alala kay Zavia. Hindi ko siya pababayaan," dagdag nito.
Nagsimulang mamuo ang luha sa mga mata niya habang umiiling. Tiningnan niya ang lalaki sa mata, nagbabakasakali na mayroon pa ba itong natitirang awa para sa kanya.
"Persia, hindi kita ilalaba
