Epilogue
WAYLON…
BEING a husband and a father is kind a tiring but fulfilling. Huwag lang iyong part na maiinis ako dahil para akong nai-itsapwera sa pamilya ko. Tulad ngayon na nandito ako sa tabi ni Vista pero si Saylon lang ang nakikita niya, kinakausap niya at hinahawakan niya. Para akong hangin sa tabi nilang mag-ina, na invisible at hindi makita.
“Dada,” ani Saylon na ikinalingon ko.
Nanlalaki ang mga mata ko habang si Vista ay natigilan din sa paglalaro sa anak namin. This is the first time Saylon utter a word, and he said Dada. How lucky I could be, tapos hindi naman ako ang madalas na samahan ni Saylon kung hindi si Vista.
Madalas na sinasabi ko pa nga na mommy’s boy si Saylon dahil palaging si Vista ang gusto niyang kasama.
Vista is resigned as Fortress, pero hindi pa rin
