Chapter 47
VISTA…
I KEEP ON asking myself why I’m so lucky? Ilang beses ko nang tinanong iyan sa sarili ko, at paulit-ulit ko pa rin na tatanungin kung bakit ang swerte ko.
Waylon accepted me as if I never done wrong from our past. Tinanggap niya ako na kahit alam niyang pinatay ko ang anak namin. And I’m repeatedly telling him to let me go now. Kasi wala akong balak na ikulong si Waylon sa relasyon na ako ang kasama niya.
I’m no good for him, habang tumatagal na nakakasama ko siya ngayon mas lalo Kong nakikita iyon. Waylon is a good husband material and a father too. Bagay na hindi ko na yata maibibigay sa kanya.
“I love Vista, Sir. And I will do everything to make her happy,” ani Waylon habang kausap ang Tatay ko.
“I can vouch him, Kuya.” Sabad naman ni Uncle.
Sila-sila lang a
