Chapter 29.2: Pamamanhikan

1130 Words

Natalie's POV Eh yung lang pala--- WHAATT? Sobra akong kinabahan tapos yun yung sasabihin ni Dad? Pagkatingin ko sa mukha ni Tyler, pareho kaming nanlalaki ang mga mata sa gulat habang sina Mommy, nakangiti. "Oh, gulat kayo?" Mommy "Papakasalan mo naman talaga tong anak ko hijo, diba?" sabi ni Dad sabay akbay kay Tyler. "S-syempre naman po s-sir." Tyler "Then you can call me Dad." And again I was like. Shocked. Grabe pinagbago ni Dad, hindi na siya yung masungit, snob, hindi mahilig mag smile o kaya tumawa. "And you can call me Mom!" sabi ni mommy ko. "And--" hindi natuloy yung sasabihin ni kuya. "Alam ko na bro." masayang sabi ni Tyler sabay fist bump nila. "Group hug!" silang tatlo. "Sali ka anak!" sabay hila sakin ni Mommy kaya tuluyan na rin akong napangiti. Ang saya naman n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD