courting
1009 Words
Naka tayo si Rose sa gilid ng kalsada nag aantay siya ng jeep pa puntang school ng may humitong itim na kotse sa harap niya natakot pa nga siya bigla kasi baka ito yong sinasabi ng ibang kapit bahay namin na,
na ngunguha daw ng dalagang babae,,
piro biglang nawala ang takot niya ng binaba ng tao sa loob ng kotse ang bintana nito at lumabas sa kotse si ramel na parang pa punta sa school ,,
hey ,rose Sabay kana sa pa punta rin akong school,,
tatangi Sana siya kaso hinawakan na siya nito sa braso sa likod Niya at tinulak na siya dahan- dahan PA punta sa kabilang side ng kotse nito,
Ahm,,, nakaka hiya naman sinabay mopa ako paninimula niya salita ng pariho na sila naka sakay sa kotse at nag sisimula na itung mag maniho ,
its ok! pariho lang naman tayo ng dereksyong pupuntahan, tyaka kaibigan ka ng kapatid ko
,,at masaya ako na ka sundo ka ng kapatid ko dahil minsan lang yun magkaroon ng kaibigan dahil sa ugaling napaka childish ,
at buti napag ta tyagaan mo,,,,
napa ngiti pa siya sa haba ng sinabi ni ramel tungkol sa kapatid nito ,,
oo nga napaka childish ni jhen piro pag nakuha mo naman ang ugali nito mag kakasundo naman talaga kayo na tyempo lang na kaya kong sabayan ang mga trip nito ,,
, ,,hindi na muling komibo ni ramel at ganon na rin siya dahil ilang parin naman siya dito at nag papasalamat na rin lang din siya at mababait na tao ang naka paligid sa kanya ,,akala niya tulad ng mga napapa nood niya sa palabas na kapag mahirap ka lahat ng tao aapak apakan ka nalang lagi ng mayayaman ,,
piro hindi naman pala lahat ,,at nag papasalamat siya at hindi niya na e experience ang ganon bagay ,,
hindi ko namalayan na nasa school na pala kami at pina parking na lamang ni ramel ang sasakyan nito ,,bumaba na siya sa kotse at nag pasalamat kay ramel masaya naman itong ,
gumanti na walang ano man ,
nahalata niya sa tatlong mag kakaibigan si ramel ang pinaka kakaiba sa kanila laging seryoso ang mukha nito na parang hindi mahulaan kong ano ang nasa isip ,,bukod pa dun parang bumagay din sa pogi nitong mukha ang magandang mata nitong kulay asul
pa punta na siya sa kanyang classroom ng makita niya si louix na nakatayo malapit sa pinto ng classroom niya
,,mag isa lang ito at parang may ina abangan ,,tumingin ito sa gawi niya ta ngumiti sa kanya ,, lumapit ito at binati siya
,,,good morning rose kanina pa kita inaabangan bat ang tagal mo ,,
ahmf,kasi late na ako nagising at matagal dumaan ang jeep sa may samin ,buti nalang na daanan ako ni ramel at isinabay niya ako pa punta dito sa school,,
mahabang paliwanag niya,
ahh ganon ba hayaan mo simula bukas lagi na kitang isasabay papasuk at pauwi ng school,
hah! bakit naman nakaka hiya naman sayo louix wag na,,,tangi niya dito
,,bakit nga pala hini hintay mo ako.?? tanung ni rose kay louix
gusto sana kitang yayain mag breakfast are you free?
balik tanung rin ni louix,
amh,,sige ba mamaya pa naman ang start ng 1st class namin ,,
naging masaya naman itong nag lakad at hinawakan ang kamay niya medyo na ilang pa nga siya dahil sa pinag titinginan sila ng mga nakaka salubong nila at binalak niya tangalin ang kanyang kamay piro lalo lamang nitong hinigpitan ang pag kaka hawak sa kamay niya ,,parang nag tataka pa siya sa kinikilos ni louix ,,piro binaliwala na lamang niya
habang kumakain sila ni louix ay bigla na lamang itong nag salita at ikinagulat niya pa,
,,rose pwedi ba akong manligaw sayo,,
tanung ni louix sa kanya
,,hindi agad siya naka pag salita dahil na bigla siya sa sinabi nito , at hindi niya pa alam ang isasagot sa binata ,
umh,,ok lang hindi ko naman minama dali ang magiging sagot mo alam ko masyado akong mabilis piro hayaan mo sana akong ligawan ka at patunayan ko sayo na hindi ako nag bibiro ,,,i like you since first day we meet at simula non lagi na kitang hinahanap sa campus at tuwang tuwa ako na classmate ka lang pala ng kapatid ng kaibigan ko ,,
,,,mahabang lintanya ni louix,
wala siyang maisip na sabihin dito dahil masyadong mabilis ang pangyayari ,at parang hindi sila bagay dahil sa istado ng kanilang pamumuhay, mayaman ito at siya ay mahirap lamang ,,,
, umh,kasi louix hindi ko alam parang ang bilis naman kasi ,
no it's okay no pressure sinasabi ko lamang ang nararamdaman ko sayo rose at sana wag mo akong iwasan dahil sa mga sinabi ko ,
totoo ako sa sinabi ko at handa akong patunayan yon ,,,
pabalik na si rose sa classroom niya at hinatid pa talaga siya ni louix parang na iilang tuloy siya ng sobra hindi niya maintindihan kong anong mararamdaman niya ngayon parang kinikilig siya na hindi maipaliwanag ,,
pagkahatid nito sa classrom niya ay nag pa alam na rin ito sa kanya
, nag pasalamat pa siya sa treat nitong breakfast at ,,ngumiti lamang ito sa kanya at sinabing sabay daw sila mamaya mag lunch parang na excite naman siya ,..
hindi niya alam ang nararamdaman niya baka nag kakagusto narin siya sa binata ,,
,,,pero na tatakot siya sa kanyang na raramdaman dahil baka sa bandang huli ay masaktan siya at masira ang mga pangarap niya ,,sabi niya sa kanyang sarili noon na hindi na mona siya mag bo boyfriend dahil baka matulad siya sa mga kapatid niya at yon ang kinakatakot niya kaya .
baka kailangan na muna niyang umiwas ki louix para sa ikaka tamik ng kanyang isip at para maka pag focus siya sa kanyang pag aaral ,,,baka ito pa ang maka pag distract sa kanya sa pag aaral malapit na rin ang kanilang 1st quarter at yon ang dapat niyang pag handaan ,,
huh!!! kaya mo yan rose,,pag papatatag ni rose sa kayang sarili
- Writer
