Kabanata 1
1810 Words
Isang araw ang nakalipas mula nang malaman kong si Gon pala ang kinuha ng parents ko bilang personal bodyguard ko habang wala sila at nasa trabaho at para na rin daw masigurong ligtas ako.
So not me talaga!
Gulung-gulo ako kung sa dinami-rami, bakit siya pa ang napili nina mom and dad! I mean---saan nila nadampot ang La Galliene na iyon?! And one more thing, nag-aalala din ako sa mararamdaman ni Andi kapag nalaman niya na ang ultimate crush or love na nga yata, ay personal bodyguard ko!
"Weʼll go now, darling. Baka masaraduhan na kami ng airplane doors," huling bid pa ni mom at yumakap saʼkin. "Trevor will take care of you. Please, be good to him." strictly, she said.
I nodded. "Yes, mom." sagot ko na lang.
Nang kumalas ako sa yakap ni mommy, si daddy naman ang yumakap sa akin. "Hija, be good. Always listen to Trevor 'cause he knows what to do, understand?" he authoritatively said.
I nodded na lang dahil nakatingin si Gon sa aming mag-ama habang magkayakap. And as usual, he gave me a cold stares!
Matapos ang ilang paalaman ay tuluyan nang naglakad palayo sina mom and dad habang may mga tauhang tulak-tulak ang lagayan ng mga bagahe nila.
Itʼs just 10 am and today is their flight going to United Kingdom for business matters. At ako ay maiiwan kay Gon.
I cringed. "In 7 billion people, why do it needs to be him?" wala sa sariling tanong ko.
Ganoʼn na lamang ang gulat ko nang biglaang hawakan ni Gon ang aking kamay!
"Letʼs go back to home, young lady." aniya to the coolest!
Mabilis kong binawi ang aking kamay na hawak niya at lihim na lumunok. "D-Donʼt touch me...kamay mong madumi. Wash ka muna bago touch me." parang tanga kong angal.
He smirked and held again my hand. "Donʼt be maarte. Ayoko sa lahat, maarte." aniya.
Aangal pa sana ako kaya lamang nahatak na niya ako palabas ng airport hanggang sa makasakay kami sa sasakyan namin na ginamit panghatid kina mom and dad.
Kalagitnaan namin ng biyahe, nagsalita siya. "How was your wound?" he asked, as if he was pertaining to a nonsense things.
I crossed my arms and rolled my eyes at him. "Feeling good, like Rexona. Feeling fresh, like V-Fresh." sagot ko din sa walang kwentang paraan.
Walang ano-anoʼy, bigla niyang inapakan ang brakes ng sasakyan at kung wala akong suot na seatbelt ay baka lumusot na ako sa windshield nitong car!
"Whatʼs with you ba?!" I asked madly as I held my chest.
Kinabahan ako doʼn, ah!
His forehead creased. "Iʼm asking you in a f*****g good way." he said, nagtitimpi. "Youʼre obliged to answer me in a f*****g good way too, young lady.
Maka-young lady naman! Parang magka-age lang naman kami, ah! So not me, ah!
I stifled. "I-Itʼs fine," sagot ko.
Umiling siya na parang dismayadong-dismayado bago muling patakbuhin ang sasakyan.
Dalawang araw na akong hindi napasok dahil nga sa nangyari noong isang gabi saʼkin but my parents gave my prof a ring so they could understand my situation and yes, they did. They gave me a consideration.
Pero bukas ay papasok na akong muli dahil may exams and presentations kaming gagawin sa mga susunod pang araw.
The last two days, panay ang pag-contact sa akin ni Andi. Via i********:, twitter or even messenger in regards to my situation. In-assure ko naman na okay lang ako. Na hindi na dapat siya mag-alala pa.
Hindi ko din muna pinapahaba ang usapan namin dahil parang nagi-guilty ako? Kasi! Si Gon---si Gon na kinababaliwan niya personal kong bodyguard!
"Weʼre here, young lady." informed by Gon.
Hindi ko na siya hinintay pang bumaba at pagbuksan ako ng pinto. Ako na ang bumaba mag-isa ko at dali-daling naglakad papasok ng bahay namin.
Akmang hahakbang na ako paakyat ng bahay nang bigla ni Gon hilahin ang aking forearm, hindi naman malakas, paharap sa kanya.
Ang bilis niya namang kumilos!
I gulped. "W-What?" I asked and try not to look at his face.
Ang gwapo niya kasi...
He moved closer to my distance and made an audible smirk. "Mula ngayon, hindi ka na pwedeng mawala sa aking paningin." he remarked.
I suddenly looked at him with widen eyes. "H-Hindi pwede! A-Ano, kapag maliligo at gagamit ng bathroom---kasama ka pa?! Huh! N-No," sabi ko, hiding the shame a bit in my words.
He squinted his eyes at me which made him even more handsome and appealing in my beautiful eyes!
This is so not me!
"Hanggaʼt maaari? Oo." he answered cooly then moved even more closer. "Kahit umabot tayo hanggang banyo, iingatan kita." he denoted.
S-Shit...
So not me!
Binawi ko agad-agad ang aking sarili dito at ngumiti nang alangan at itinuro ang hagdan. "I-Iʼll go up na, ha?" paalam ko.
He just smirked at me.
Matapos nang usapang iyon ay nagtatakbo na ako paakyat ng aking kwarto, with poise of course. And the moment I closed the door, agad kong tinuktok ang aking dibdib dahil sa abnormal nitong pagtibok!
"B-Baka naga-gwapuhan lang ako, right?" kausap ko sa sarili habang naka-lean ang likod sa pinto at tumango-tango pa ako. "Yes! Thatʼs it! Bagay sila ni Andi, e. So---stop beating heart!" suway ko sa aking sarili, patuloy pa ring tinutuktok ang dibdib.
Ilang minuto pa akong larang tanga na kinakausap ang sarili sa habang nakasandal sa pinto ng kwarto ko bago nagpasyang tawagan si Andi.
Kinabukasan. Maaga akong gumising upang maghanda para pumasok. Kakatapos ko lang i-blower ang aking buhok at Kasalukuyan naman akong nagsasapatos.
Ilang minuto pa, nang masigurong magandang-maganda na akong makikita at masisilayan ng mga schoolmates at Profs ko, ay ngumiti muna ako sa salamin bago kuhanin ang aking handbag na itim at lumabas na ng kwarto.
Pagkababa ko ay nadatnan ko si Yaya Buns na may hawak na feather duster at naglalakad patungo sa common area kung kayaʼt tinawag ko agad siya bago pa siya makarating doon.
"Yaya? Whereʼs Gon po?" takang tanong ko habang inililibot ang mga mata sa paligid ng bahay.
"Siya nga pala, nasabi sa aking magpahatid ka na muna daw kag Mang Jones dahil may sandaling inaasikaso pero babalik naman daw agad." she recalled.
My brow arched. "Is that so, yaya? He should not just leave...heʼs my bodyguard for goodness sake!" I ranted.
She scratched her nape. "Babalik naman daw, ho. Baka siya ang susundo mamaya sa iyo." she said.
I winced. "Bahala na po siya. Iʼll go ahead na po." paalam ko at naglakad na palabas ng bahay sabay sakay sa sasakyang binuksan na ni Mang Jones. "Thanks po."
On the way to UPLB, I dm Andi, telling her that we need to talk later and without a minute, she replied okay and mamayang lunchtime.
Ilang sandaling minuto pa ay nakarating na kami sa parking space ng UP.
"Salamat po," sabi ko kay Mang Jones matapos niyang buksan ang pinto ng sasakyan upang ako ay makalabas.
"Ah, Maʼam aking iiwan saʼyo ang susi nitong sasakyan at akoʼy magko-commute pabalik ng bahay. Iyong ibigay na lamang kay Gon." bilin niya at inabot sa akin ang susi.
Wala sa sariling tinanggap ko ito. "B-But Go is not here po?" sabi ko na hindi talaga sigurado.
He smiled. "Magkikita kayo niyon mamaya dine. Sige ho. Akoʼy aalis na." paalam niya at isinarado ang pinto ng sasakyan bago tuluyang naglakad palayo.
I let out an amused sigh.
On the way to CEM, College of Economics and Management Building, may mga students na kumakaway at bumabati sa akin at nginitian ko naman din sila. Palaging ganito ang senaryo kapag makikita nila ako, e.
Hindi nga pala kami blockmates ni Andi, schoolamates lang. Yes, I am a model and owned a boutique but I am taking management. While Gold Andi, sheʼs on the College of Engineering and Agro-Industrial Technology or CEAT.
Until I finally reached my block. Naupo agad ako sa aking upuan at ganoʼn na lamang ang pagdagsa ng mga samoʼt-saring pangungumusta ng mga blockmates ko about sa nangyari sa akin. Ako naman ay sagot lang ng okay lang ako.
Mabuti na lamang at wala pa ang prof namin kaya nakakapag-ingay pa.
Natigil kami sa pag-uusap ng biglaang pumasok si Prof. Lazuli Andal. Isa siya sa magagandang babaeng prof dito sa UP. Maganda pero strict.
"Good morning, students." she greeted.
Sabay-sabay kaming tumayo ay may iisang ritmo ng voice na bumati. Iyong bating pang-College na talaga.
"Good morning, Miss Lazuli!"
"Take your seats now. I have an important thing to say and yeah, to introduce." she said.
Wala na sana akong balak na pakinggan at pagtuunan ng pansin ang sinasabi ni Miss ngunit pakiramdam ko ay binuhusan ako ng tubig dahil sa aking nadinig!
"You have a new blockmate. Come here. Introduce yourself. " she instructed a guy wearing the same uniform as us to get in.
Nakatungo nang bahagya ang kanyang ulo habang naglalakad papasok ng aming room at nang sandaling makarating ito sa aming unahan ay tsaka siya malamig na tumingin sa amin.
"Morning. Daegon Trevor La Galliene," casual niyang pakilala at tumingin sa akin na may namumungay na mga mata bago ngumisi. "...your new blockmate."
My lips parted due to disbelief and my eyes widen while staring back at him. "...what the hell..." untag ko sa sarili.
Contradictory to my reaction, ang iba ay impit ang mga tili at lihim na pinupuri si Gon!
Goodness!
"Mr. La Galliene, seat beside Miss Del Rava. Sa tabi na lang niya ang vacant, e." sabi ni Prof.
Gon nodded lightly. "Thanks, Miss."
Mabagal yata ang ginawang paglapit sa aking gawi ni Gon. O baka natutulala lamang ako? Ang lakas-lakas ng dating kasi nito, lakad pa lang. Idagdag pa ang paraan niya ng pagkakadala sa bag niya. Isang kamay lang ang gamit tapos iyong hikaw talaga niya sa kaliwang tenga!
Ang angas!
"Patabi," aniya sa malamig na tinig at naupo sa tabi ko.
Nadanggil niya pa ang aking braso kaya medyo napalayo ako dito. "P-Paanong kaklase kita, Gon?" pilit ang boses kong tanong, baka kasi makahalata ang iba na magkakilala kami.
He leaned closer to my ear. "Bodyguard mo ako, young lady. Automatic, kasama mo ako." sagot niya at muling inilayo ang sarili bago naupo nang maayos at tumingin na lang sa harapan.
I gulped.
Ang bango niya.
Habang nasa gitna kami ng discussion, ay hindi ko maiwasang sulyap-sulyapan si Gon, para kasing hindi nakikinig, e.
Muli na naman sana akong susyap dito kaya lang saktong pagtama ng mga mata ko sa kanya---nakatingin na pala siya!
"Easy, saʼyo lang mga mata ko."
----
- Writer
