CHAPTER 6

1076 Words

“XANDER!” Wala sa sarili kong sigaw habang pinagmamasdan silang may hawak na mga pamalo . Mukhang may malaking gulo na mangyayari dahil dalawang grupo ng mga estudyante ang nanditi Sinubukan kong lumapit pero hinarangan ng isa sa kasama niya ako para ‘di makalapit. “Umuwi ka na,” sagot nito. “Isusumbong kita sa papa mo!” Sa pagkakataong iyon, natawag ko ang pansin niya at marahang lumapit sa akin. Masyadong matalim ang tingin niya kaya’t paatras akong napahakbang dahil sa paglapit niya. “Really? Is it how you treat the person that saved you?” tila nangungutiya niyang tanong na nagpaiwas naman agad sa akin ng tingin. Itinapat niya ang kanyang bibig sa tainga at bumulong. “Okay. Then wait for me,” aniya at bumalik na sa mga kasama. Halos manlumo ako sa kinatatayuan habang pinagmamas

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD