Chapter 32
CARMELLA…
NAKATULALA ako at sa kisame lang ako nakatitig habang nakahiga ako sa sahig. Wala akong magawa, I’ve been in this house for two days now and no one is with me. Naiinip na ako na naiinis sa mga nangyayari.
From Palawan kung nasaan kami ng asawa ko, nagising na lang ako na mag-isa sa lugar na ito na hindi ko alam kung nasaan akong lupalop ng mundo. I was lock inside and no one with me, buti na lang at mukhang pinagplabuhan na iburo ako sa lugar na ito. I have a lot of stocks of foods, clean clothes and water. Pero wala akong kahit na anong means para makalabas sa lugar na ito. Ni wala ngang bintana ang buong bahay na ito, para akong nakabartolina pero sa isang bahay ako nakakulong.
“Napoleon,” tawag ko sa pangalan ng asawa ko kahit pa alam ko na hindi naman niya ako
