“NOTES IN A CUP”

CHAPTER 3

Chapter 3: The Dare

Kinabukasan, mas maaga akong dumating sa *Bean & Books*. Hindi ko alam kung bakit, pero nag-effort ako nang konti sa outfit ko—suot ko ang paborito kong denim tube top na ipinatungan ko ng vintage cardigan para hindi masyadong "campus vibes." Nag-ayos din ako ng buhok, ginawang messy bun na medyo pinag-isipan.

*Is he coming?*

Bawat pagtunog ng bell sa pinto, napapatingin ako.

Feeling ko tuloy, contestant ako sa isang reality show na naghihintay kung may pipili sa akin.

After thirty minutes of staring at my History textbook (na wala namang pumapasok sa utak ko), pumasok siya.

He looked exactly the same. Black hoodie, messy hair, and that chill, "don't-bother-me" aura.

Dahan-dahan siyang naupo sa dati niyang table.

Tumingin siya sa pwesto kung saan ko idinikit ang note ko. Pagkakita niya, huminto ang kilos niya. He read it.

I held my breath.

He didn't look up. He didn't scan the room to see who I was. He just pulled out his pen, wrote something, and stuck the note back on the edge of the table.

Then, he went back to his book as if nothing happened.

I waited five minutes, kunwari nag-aayos ng gamit, bago ako tumayo para "mag-refill" ng tubig. Pagdaan ko sa table niya, mabilis kong kinuha ang note na idinikit niya.

Pagbalik ko sa upuan ko, binasa ko agad:

> *"If you hate the way History is taught, then maybe you’re not studying it right. Or maybe you just need a better perspective. Challenge: Tell me one event in history that you actually find interesting, and I’ll try to make it sound less like a boring textbook page. If I fail, I’ll buy you a coffee—the non-budget version. Deal?"*>

Napangisi ako. *The audacity.* Sinusubukan niya ba akong i-test? Hindi niya alam na expert ako sa mga trivia—kahit pa grades ko sa History, sakto lang.

Kumuha ako ng panibagong sticky note. *Challenge accepted.*

> *"You're on, Stranger. Let's talk about the French Revolution—but not the boring dates. Let's talk about the gossip and the drama. I bet you can't make that sound interesting without making it look like a Wikipedia summary."*>

Idinikit ko ang note sa table niya habang nakatingin siya sa bintana, tinitignan ang ulan.

Paglingon niya, nakita ko sa peripheral vision ko na ngumiti siya nang malapad—'yung totoo at hindi lang pilit.

Bigla akong kinabahan. What have I gotten myself into?

Doon ko napagtanto: hindi lang pala kape ang pinagpapalitan namin. I was slowly getting hooked to the thrill of this invisible conversation.