Nakatitig sa puting kisame, hindi ako makapagdesisyon kung babangon na ba o mananatili na lang sa kuwarto. I clearly remembered what happened last night. The way his lips touched mine... The way he made me feel the warmth I was longing for many years. The way he controlled himself from going beyond his limits. Napapikit ako at bumuntong hininga. The same reactions. The same feelings. Bumabalik lahat. O siguro hindi tamang sabihin na bumalik dahil hindi naman talaga nawala. The truth is, it was only buried by pain, concealed by the time. It was caged in a frozen bastille, and now awakened, once again. Ngayon ay nagsisisi ako kung bakit hindi ko muna siya pinakinggan noon. If I only let him speak first, he won't suffer from my wrath for years. Sana naroon siya sa tabi ko noong mga panahon

