Chapter 20
Sea's POV "Baby wake up." Panggising sakin ni Mom. Tila naalimpungatan naman ako kaya mabilis akong napabangon. "Hey. It's okay. Nandito kana sa bahay." Tumingin ako sa paligid, tama siya nakauwi na ako sa bahay. "Nakwento sakin ng Dad mo ang nangyari. Okay ka na ba?" "Y---yes po." Nauutal kong sabi bago huminga ng malalim. "It's okay to cry anak. I know how it feels." Pagpapagaan niya sa loob ko, niyakap ko siya ng mahigpit. "Bakit ang sakit parin Mommy?" Tanong ko. "Masakit kasi mahal mo. Kapag hindi ka naman nasaktan ibig sabihin hindi mo mahal. Ganun lang yun." Sabi niya. "Alam mo sa dami ng pinagdaanan ko sa buhay, yan lang ang lagi kong tinatandaan. Katulad mo marami rin akong tanong sa buhay noon. Bakit ako nasasaktan? Bakit siya ang pinili ko? Bakit kahit paulit ulit niya
- Writer
