Chapter 9
1485 Words
Serene’s POV
1 linggo kaming nanatili sa Baguio ni JA. We been doing great and we have fun. We did everything stress free. Ni hindi naming inisip ang Manila, just the two of us.
May yumakap saakin sa likuran, I smiled, he is always the sweet one. “Mahal, ayaw mo pang umuwi saatin?”
“You wanna go home Mahal?” I asked.
“You need to face them, we will face them” he smiled. Talagang nakakalambot puso talaga ang ngiti nang J.A nato.
“Let’s go HOME namimiss ko na si mama ko” naiiyak kong yakap sa kanya.
“yes, we will. Now rest Mahal we have a long night if you wouldn’t *grinned” talagang humirit pa n salita tong Mahal ko eh.
I closed my eyes. Maybe not now. Mahal ko siya but I will never make a mistake anymore maybe after the wedding *grinned
“Weird talaga tong Mahal ko eh” niyakap niya ako ng mahigpit.
Tomorrow, I’ll face them. Pero kasama ko si JA masaya na ako.
**
The tomorrow came, and we’re heading home. Magkahawak kamay kaming sumakay sa bus. Natatakot ako, sa pwedeng mangyari lalo’t nakwento nasaakin ni JA na ayaw na ni mama ipagkaloob ako kay JA. He assure me na hindi siya papayag dun.
“Don’t worry Mahal, everything will be alright just trust me” yakap saakin ni JA.
“I’ll trust you Mahal ko :)” yakap ko rin sa kanya.
We have a long travel, before nakarating din ng Manila. Mag gagabi narin ng nakarating kami a tiring one.
“Gusto mo munang magpahinga kahit saglit Mahal?” tanong ni JA and his hand is trembling.
Kinakabahan din siya sa pwedeng mangyari ngayong gabi. Even I, di ko alam kung paano ko haharapin ang magulang ko sa binigay nilang napalaking problema saakin.
“Let’s face them diba? I want to see them” sabi ko hinigpitan ang hawak sa kamay niya.
We took a cab heading to the mansion. Pagkadating namin dun, nakita ko ang mga magulang ko nag aabang sa gate, with the parents of JA, even Jonathan.
Alam nila na darating kami?
“Jonathan” sabi ni JA.
“Does he know where we are?” I asked him. Tumango lang si JA, hindi naman siguro gagawa ng bagay si Jonathan na ikakasaktan ko. I am hoping.
Jonathan’s POV
They’re here. Mapapasaakin ka rin Serene. Wala nang makakapigil saatin. Tayo rin sa huli. *smirked
“My baby is back Thank you so much Jonathan” sabik na sabi ng mama ni Serene.
“Para sayo tita, gagawin ko ang lahat para kay Serene” sabi ko.
Serene’s POV
Pagbaba namin sa taxi. Lumapit bigla si mama saakin at niyakap ako. Sobrang higpit, ang saya saya ko!
“Mom” iyak ko!
“God, Thank you your safe” iyak din ni mama, kayakap din ako ni papa. I’m so happy namiss ko sila.
“I’m sorry Serene, sa lahat ng ginawa ko! patawarin mo ako, para sa kasiyahan mo ang lahat ng iyon. But I was wrong Serene I’m sorry baby” iyak ni mama.
“It’s OK Mom I already understand at kung di dahil dun hindi ko makiki-----“ naputol ung sinasabi ko ng.
“I’m happy Nathan found you, maitatama narin ang lahat ng mali na nangyari” I was shocked, ano nanaman to? I look at JA alam ko si JA ang nakasama ko, si JA ang nakakita saakin, si JA ang nagligtas saakin.
Nagulat din si JA sa narinig.
“Mom, hin---“
“let’s go inside, may pag uusapan tayo” excited na sabi ni mama, and there we went inside the house.
“Mom, ang totoo----“
“Everyone is here, right! I am about to announced something, very important” sabi ni mama, hawak hawak ang wine niya.
“What is happening?” I said. Parang gusto ko ulit tumakbo. This isn’t good. Nagtitigan lang kami ni JA malayo siya saakin.
Nabigla ako ng biglang tumabi saakin si Nathan?
“nag proposed na si Nathan kay Queen Serene niya, and she accepted it I’m so happy” sobrang gulat ako dun. What is this?
“And we decided to have the nuptial, tomorrow. So everyone is invited to the Serene and Jonathan’s Wedding” nagpalakpakan ang lahat ng tao sa bahay.
“We’ll be happy Serene, forever” hawak ni Nathan sa beywang ko.
“You know you’re not the one who saved me” sabi ko.
“I know” he smirked. “Akin ka na Serene kahit pumalag ka man, wala ka ng magagawa” he smiled.
“You can’t do this to me” I cried. Bigla lang niya akong nyakap.
“I just did Serene, akin ka lang” bulong niya saakin.
“PLEASE NO! *sobs” pagmamakaawa ko.
“You’re mine only. Wala ka ng magagawa” he said, hugging me tight.
Lalo akong napaiyak, isang kasinungalingan nanaman.
Jonathan’s POV
Flashback
I saw them, si JA at Serene magkasama, namamasyal sa Baguio masaya, sobrang masaya at nasasaktan ako. Sa tagal ng sakripisyo ko sa America, para iligtas si JA sa papa ko, ang pag iiwan kay Serene. Wala rin pala, umasa ako na hanggang ngayon naghihintay parin siya saakin.
Hindi, Hindi ako papayag. Ako ang gumawa ng lahat para maging masaya siya. Anino ko lang si JA at ngayong nagbalik na ako, akin na siya ulit. Pero bakit ganito?
Hindi ako papayag. Magsaya ka JA, ako ang mahal ni Serene. She’s forever mine. Ako lang mamahalin niya. Magpakasaya muna kayo ngayon. dahil mas sasaya si Serene saakin.
*Grinned
Umuwi ako ng Manila, para gawin ang plano ko. ang mansion nila Serene. ang pinaka una kong pinuntahan. I saw her mom cries for her daughter.
“Tita, I found her” sabi ko.
“Thank God, where is she” biglang napatayo si tita Selene at tinignan ang pinto.
“She is resting at Baguio, hiniling niya saakin na bigyan muna siya ng oras para makapag isip” sabi ko.
“Jonathan ikaw yan diba? Sabi ko na nga ba. You will never fail me mula nung bata pa kayo” yakap saakin ni Tita.
“Para kay Serene Tita, I will do everything for her” pinakalma ko muna si Tita.
“Can I talk to her?” she asked. Bigla namang dumating si Tito, and Tita explain to her everything.
“I know I can count on you Nathan” he taps my shoulder.
“humingi ako ng favour kay JA na siya muna magbabantay kay Serene, I have to be here para gawin yung plano ko” sabi ko.
“What plan?” she asked in confuse
“I proposed to her, we are getting married tita” I said. This is the plan.
“That’s great, but hijo you have to do something for the company, she is about to be engaged to a son of an investor” Tita announced.
“WHAT? Alam mo ba anong mararamdaman ng anak mo Selene, I told you ako na ang bahala sa lahat” sigaw ni Tito.
“Don’t worry Tita, Tito. Ako na ang bahala I’ll invest for your company. Binigyan na ako ng part ni papa sa company niya so I’ll saved Serene” sabi ko. The plan is working. *grinned
“It’s settled then” sabi ni Tita,
“I’m happy for you. Masaya din ako at natanggap ni JA ang lahat ng ito. Maybe hindi niya talaga minahal si Serene after all, that bastard brother of yours.” Patuloy ni Tita, that made me happy.
End of Flashback
**
Serene’s POV
Natapos ang boring na party, na hindi kami makasingit ni JA, malayo siya saakin at parang may gumagawa ng paraan para hindi man lang kami makakapag usap.
“Mom, I have to tell you something” nilakasan ko na ang loob ko kay mama, siguro naman makikinig siya.
“Look baby, you need to rest now. Baka ma stress ang bride” pinapasok na ako ni mama sa kwarto.
“Mom, importante to kasi hindi talaga---“ she stopped me for the nth times.
“Goodnight baby, I know mahal nyo ang isa’t isa kaya ako pumayag ipakasal kayo. I’ happy for you now go to sleep” she kissed me on the forehead and close my door.
Napaiyak ako. What to do! Anong gagawin ko? katatapos lang ng isang pagkakamali.
Another Mistake will start again?
- Writer
