"It's been a while since then. I miss you, my friend." Tinig na pumukaw kay Ace kaya naman ay napalingon siya.
"Noel Frank!" Kalabisan man siguro ngunit sa pagkarinig niya sa boses ng kaibigan ay bigla siyang napatayo saka ito niyakap.
"Hey, man. why are you sobbing? Tsk! Tsk!" mapanukso pa nitong saad.
Alam naman niyang paraan lang nito iyon upang patawanin siya. Ngunit ano ba ang magagawa niya kung mababaw ang kaniyang luha. At isa pa ay ilang araw na ring nasa pagamutan ang kasintahan niya. Ang mga magulang lang nito ang salit-salitang dumadalaw sa kaniya. Dahil talagang ayaw siyang kaharap ng mga anak. At sa pagkakita sa long time friend na hindi rin nakita sa loob ng maraming taon ay parang nakahanap siya ng kakampi.
"How are you, brod? I really miss you," aniya nang kumalas na si
