Nag punta kami sa isang kilalang restaurant na kilala sa masarap na lechon dahil ayon kay Paulo ay noong isang araw pa daw siya nag ki crave ng lechon belly. Malihig talagang kumain ang kaibigan ko, kahit noong mga bata pa kami ay madalas ko siyang suholan ng pagkain kung may pabor akong hihingiin o di kaya ay may ipagagawa ako sa kanya. Medyo malaki ang pangangatawan ni Paulo dahil dahil na rin sa hilig nyang kumain.
Tiningnan ko ang oras sa pang bisig kong relo, 11:30am. Tamang tamas a pananghalian. Kaya naisipang kong I text si Charmaine upang paalalahanang kumain.
‘’Hi, nag lunch ka na ba?’’ Naka ngiti kong text sa kanya, ngunit napa kunot ako ng noo ng halos 20 minutes na ang nakakalipas mula ng ma I send ko ang message ko sa kanya ay wala padin akong na tanggap na mensahe. ‘’Sh*t!
