Pinahid ni Shane ang mga luha sa magkabilang pisngi saka tumayo buhat sa pagkakaupo. Kailangan na niyang pumasok sa loob ng kabahayaan upang maghanda ng hapunan. Mamayang alas singko ng hapon ay darating na ang mga magulang niya mula sa publikong pinagtuturuan ng mga ito kasama ng bunsong kapatid niyag lalake. Nagpapasalamat din siya at malugod siyang tinanggap ng mga magulang sa kabila ng nangyari sa kanya. Hindi rin siya nakarinig ng anumang panunumbat mula sa mga ito na labis niyang ipinagpapasalamat.
Papasok na sana siya sa loob nang maulingan ang tila nagagahol na tinig ni Joseph. Ang bunso at nag-iisa niyang kapatid na lalake habang tinatawag ang pangalan niya.
"Ate!" Malakas na muling tawag nito sa kanya.
"Nandito ako sa likod, bakit ba? At bakit ang aga mong umuwi? Tumakas k
