“THANKS for the ride, Drix, ingat ka sa daan mo pabalik,” ani ko n’ong makababa na ako sa mula sa kotse n’ya at magsisimula na sana akong maglakad papasok ng pinagtratrabahuhan ko noong ikinulong n’ya ako gamit ng mga bisig n’ya. Napasandal naman ako sa kotse n’ya at abalang nagtitingin sa paligid. Baka may makapansin na sa aming dalawa rito.
“Clavel, wala tayo sa tamang lugar kaya maghunos dili ka sa nararamdaman mong kahalayan ngayon,” pagbabanta ko kaagad pero ngumiti lang siya.
“Ingat ka rin, darling, susunduin kita mamaya at ako mismo ang maghahatid sa ‘yo sa kung saan man kayo kakain. Kahit sa inyo ka na nga magbihis, why not. Ako rin ang susundo sa ‘yo mamaya. Ibigay mo na sa kin ‘yan basta hindi ako makikialam sa inyo,” muli n’yang pagpapaalala.
