“DRIX,” mahina kong tawag kay Hendrix n’ong maalimpungatan ko siyang nakabaon ang mukha sa dalawa n’yang kamay habang nakaupo malapit sa paanan ng hospital bed ko.
“Dar-darling! f**k! Ayos ka na ba? Teka! Tatawagin ko ‘yong---” pagpa-panic n’ya sabay tayo ng agad kong hinawakan at palapulsuhan n’ya.
“Ayos lang ako. Dito ka na lang,” pabulong kong sambit bago ko unti-unting tinulungan ang sarili kong makatayo at makasandal na agad naman akong inalalayan ni Hendrix sabay isinalansan sa likod ko ang dalawang unan.
“Are you sure that you are okay?” ulit n’yang tanong na agad ko namang tinanguan. Noong maayos na akong nakaupo ay hinila ni Hendrix ang inuupuan n’ya kanina papalapit sa kin at agad na kinuha ang kanan kong kamay para mahalik-halikan.
