Nagising akong may luha pa rin sa aking pisngi.
Luha nga ba ito o patak ng ulan?
Napansin kong hindi tumitigil ang ulan. Isang araw na pala akong hindi umuuwi sa palasyo. Malamang ay hinahanap na nila ako.
Ayoko pang umuwi dahil baka makita ko lang doon si Hero. Or worst, baka kasama niya pa si Janel.
Agad kong nilingon ang singsing na binato ko. Pinulot ko iyon at inilagay ulit sa daliri. Hindi ko alam kung bakit ko iyon naisip na itapon. Basta, feeling ko ay kailangan ko lang suotin.
Inayos ko ang sarili ko. Para akong isang basang sisiw. Tumila na ang ulan. Siguro ay dahil kumalma na rin ako. Wala pang ibang nakaka-alam na kaya umulan ay dahil sa akin.
Simula noong malungkot ako, tsaka lamang ito nangyari. Malamang ay nagtataka na sila. Hindi ko na rin kailangang sabihin sa k
