Noon bata pa ako si mama kahit paano ay pinapakain ako ng masasarap na pagkain,
pag-aalaga at pagmamahal sa akin.
Si papa ang palagi kung kasama noong bata pa ako, ngunit siya ay palaging on the go. Isang umaga umalis na lang siya at hindi na bumalik noong mga pitong taong gulang ako. She tried calling him to stay in touch pero ang ideyang iyon ay mabilis na naglaho dahil wala akong nakita o narinig mula sa kanya mula noong ako ay labing-isang taong gulang. Hindi siya kailanman nag-effort na kilalanin ako bilang isang teenager at bilang isang dalaga nang anak kaya tumigil ako sa pagsisikap na makilala siya. Sinasabi ko noon na ang nanay ko lang ang kailangan ko, na totoo, ngunit aminin ko na ang hindi pagkakaroon ng relasyon sa aking ama ay minsan mahirap para sa akin.
Paano mo malala
