C6
1042 Words
"Okay fine, I guess pwede na tayong umuwi." She mumbled.
"I'm sorry for ruining your plans Manilyn. You can stay if you want, tatawag na lang ako ng uber para makapag stay ka pa ng mas matagal dito." Sabi ko. Umiling agad siya.
"No if you're going, I'll go too. It's not the same without you friend, Magkasama tayong pumunta dito magkasama rin tayong uuwi."
"I'm so sorry Manilyn."
Nasira ko ang bakasyon niya hindi ko naman sinasadya na makakasira ng kaligayahan niya.
"Tumigil ka na, ayos lang, ano ka ba?"
"Happy Birthday Manilyn." Malungkot kong sabi dito. Ngumiti siya ng malumanay at pinasadahan ng mga daliri niya ang magulo kong buhok.
"Salamat. Wag kang mag isip ng kung ano ano, Matulog ka mamaya na lang tayo umalis." Ngumiti ito sa kanya.
"Salamat. Try get some rest at aalis tayo mamayang hapon. We'll throw our own party back at my place." Palakas ng loob niyang sabi, bagama't narinig ko pa rin ang bakas ng pagkabigo sa boses nito. Hinubad ko ang coat ng estranghero na hindi na tumingin sa aking hubad na katawan si Manilyn at humiga na kami sa kama, pati ito ay pagod din at wala pang pahinga. Nagdasal muna ako bago umidlip na sana kailanman ay hindi nangyari ang bagay na iyon na isa lamang masamang panaginip iyon. Kinabukasan ay mabilis na lumipas ang oras at bago ko namalayan, dumating na ang unang araw ko sa trabaho. Ang Sabado at Linggo ay ginugol sa aking silid nag mukmok lang ako. Kahit anong pakiusap o gawin ni Manilyn ay hindi ko pa din matanggal ang guilt sa feeling, dinudurog ako ng aking konsensiya.
Ngaun ay alam ko na ang tao ay pwedeng gumawa ng masama basta naka maskara sila at hindi nakikita ang kanilang mukha.
Nagpunta ko sa opisina para magsimula sa aking trabaho.
"Good Morning unang araw ko sa aking trabaho ngayon ang pangalan ko ay Analyn Coguit." paliwanag ko.
"Oh right Ms. Coguit, I'm Emmarie. Welcome to FCT Publishing Company." bati nito sa kanya sabay ngiti. Siya'y ngumiti rin ng
magalang at saka tumungon dito.
"Salamat."
"Dito tayo, halika na." Sabi niya. Iginiya ako ni Emmarie sa opisina, na puno ng maraming puting cubicle, at papunta sa elevator na naghahatid sa amin sa pinakamataas na palapag. Dahan-dahan siyang bumulong sa tabi ko na may maliit na ngiti sa labi. I was trying my best to control my nerves nang bumukas ang elevator doors, revealing ang aking
damit na tinernohan ko ng makinang na itim na hills ang aking sapatos na nagpatangkad pa sa akin.
Ang taong nakilala ko ay si Nisa o ang babaeng nakilala ko bilang Ms. Salcedo ay nakapanayam ako dalawang linggo na ang nakakaraan. Tumayo siya mula sa likod ng mesa para salubungin ako.
"Thanks Salcedo. Ms.Coguit nice to see you again." Sabi niya. Tumango si Ms. Salcedo at tahimik kaming iniwan.
"Salamat, ikaw din." sabi ko sabay shake hands. Nakasuot siya ng itim na pantalon na may pulang long sleeve na blouse at ang kanyang blonde na buhok ay hinila sa isang maayos na bun.
"Okay wala na tayong masyadong oras kaya simulan na natin ang trabaho ha?" Tanong niya. Excited akong tumango.
"Great. As you know, ikaw pa lang sapat na kaya gagalingan mo."
Sabi ni Emmarie pagkalabas namin ng elevator. Ang bumungad sa amin ay isang malaking lobby ng mahogany. Mayroong
ilang burgundy na upuan sa kanang bahagi na inaakala kong nakalaan para sa naghihintay na mga bisita. May isang malaking mesa ng mahogany na nakaupo sa kaliwang bahagi ng silid at ang mga dobleng pinto ay matapang na nakatayo sa gitna. May naka-set up na table na may cookies, muffins at coffee machine hindi kalayuan sa mga upuan. Ang opisina ay pinalamutian ng maraming iba't ibang mga paintings at amoy kanela mula sa mga inihurnong paninda. May isang floor to ceiling na bintana na nakaposisyon sa likod ng mesa, na nagbibigay liwanag sa silid.
magiging bagong assistant ako para sa aming pangunahing editor at C.E.O, si Jethro Sandoval. Ako ang naging assistant niya sa huling tatlong taon kaya bibigyan kita ng maikling paksa ng lahat ng aasahan sa iyo. This will now be your desk. " Sabi niya sabay turo sa malaking desk.
Hindi ako makapaniwala sa aking nakikita ang lawak ng office ko at ang ganda ng paligid.
"This will be your own private space in order for you to complete all of your task daily The best part is that no one really come up here without you or Mr. Sandoval permission. Lahat ng appointments ay naghihintay dito maliban kung iba ang sasabihin ni Mr. Sandoval ang office niya ay sa pagitan ng mga dalawang pinto na iyan at madali ka lang niyang tawagan ang telepono sa iyong desk nang direkta kung siya ay my ipaguutos o ipapagawa. Any questions so far? tumango na medyo nataranta.
Tahimik siyang nakikinig at nagtanong.
"If you don't mind me asking, bakit ka aalis?" Itinanong ko. Hindi ko maisip na isuko ang isang trabahong tulad nito sa lahat ng mga benepisyong ito lalo na kung ako ay halos mag-isa. Marahang kinurot ni Emmarie ang labi na para bang may natikman siyang maasim na kandy dito
"Um, let's just say a better offer came along. So when I hand in my resignation I promised that I'd find the perfect replacement." She said winking.
Ngumiti ako. At least siya ay talagang mabait. Ang mga sumunod na oras ay ginugol sa kanyang pakikipagkita sa clientss at
responsable ako sa pagsagot sa telepono,
sa tabi ko ang computer. at sa
pagkuha ng mga messages, pag-aayos ng scheduled ni Mr. Sandoval araw-araw, pagpapaalala sa kanya ng mga appointment, pagkuha ng kanyang kape at ilang iba pang mga bagay. Ito ay tila sapat na madali at kinuha ko ang mga impormasyon tulad ng isang sponge gamit na gamit. Madami akong trabaho pero na eenjoy ko ito.
"Ngayong halos alam mo na ang lahat, oras na para ipakilala kita sa bago mong amo." Kaswal niyang sabi. Agad namang pumalit ang kaba ko.
"Oh don't worry, Mr. Sandoval is a very good boss. He's no shark unless he has to be." sabi niya ng mapansin ang pag- aalangan sa mukha ko. hinila niya ako papunta sa opisina nang aking magiging boss.
- Writer
