Matagal na oras din pala ang biyahe papuntang Hacienda nila Luke. Ilang oras na kaming nasa biyahe pero wala pa rin kami sa kanila. Siguro nakatagal din ‘yong traffic. Inabot na kami ng tanghali pero nandito pa rin kami sa sasakyan, nakaupo pa rin ako habang nagmumuni-muni sa nangyayaring kabaliwan sa buhay ko.
Nakakaloko naman kasi talaga ang nangyayari sa akin. The last time I know, nasa Wival ako, hawak ko ang Wival’s brain at binabasa ang istorya ni Justin. Masaya pa nga akong nakaupo sa kama ko. Bigla ko tuloy namiss ang ambiance ng Cabin ko. Napaka-peaceful lang.
“Nandito na tayo, Ser Luc,”
“Alam niya, Lucy, ikaw talaga, hindi mo na kailangan pang ibalita ang bawat detalye kay ser. Matalinong bata iyan alam kong kahit hindi natin sabihin ay malalaman pa rin niya,” ani Mang Otef
