Inayos namin ang Funeral ni Mom nang wala si Dad. Hanggang ngayon ay iniisip pa rin niya at sinisisi ang sarili sa bagay na hindi naman niya alam na mangyayari. Sa nangyaring pang trahedya kay Mom. Pare-pareho lang kaming naguguilty sa nangyari kay Mom pero mas mahirap ang pinagdadaanan ni Dad dahil sa sobrang pagmamahal niya kay Mom. Saksi kami roon ng kakambal ko. Hindi lang si Dad ang nakakaramdam ng labis na pagkasawi at pagkalungkot maging kaming anak nila. Sobra sobra na naming namimiss ang magulang namin. Hanggang ngayon kay hirap pa rin tanggapin ang kinahinatnan niya. Kung bakit sa dinami-rami ng tao siya pa ang nawala? Ganoon ba talaga? kung sino ang mabait at nanatiling mabuti sa kapwa ay ang laging nauunang kinukuha ng Diyos?
Maraming tao ang dumalo. Mula sa mga maharlikang pa
