CHAPTER 37

1399 Words

Kasama ko ngayon si Henrick, sakay kami ng eroplano na pagmamay-ari ng kaibigan niya. Gusto din agad na makita ang kapatid ko at pamangkin; isa pa, ang ama ng triplets. Buti hindi na rin nagtampo si Nosgel, pero alam ko may gagawin 'yun na hindi na bago sa akin. Naalala ko pa na hindi ko talaga siya pinansin. Kala ko okay lang sa kanya. Nagulat na lang ako, nawala ang paborito kong aso; tinago niya pala. Ganyan ang ugali niya, pero alam ko mahal niya kami. “Baby, anong tumatakbo sa isip mo?” “Wala naman, baby. Naalala ko lang ang kagagahan ni Nosgel.” “Sana tanggapin niya ako para sa'yo?” “Oo naman, tanggap ka niya, wag kang mag-alala. Ganun lang ‘yun.” “Uuwi din ba siya sa Pinas? Hindi ko masagot 'yan, baby.” NBI BUILDING Nandito ako sa AGENT building para pag-usapan namin kung pa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD