Umaga na ng umuwi si Johann. Saktong kumakain sila ng breakfast ng dumating ito. Kukomprontahin sana ito ng Daddy nya ng pigilan nya ito.
"Ako nang bahala sa kanya, Daddy." saka ngumit sya sa Daddy nya at tumayo na para puntahan si Johann.
"Johann? Bat ngayon ka lang umuwi? Kumain ka na ba? Halika kumain na muna tayo," aya nya dito sa hapagkainan pero hindi sya nito pinansin at dirediretso itong umakyat sa kwarto nila.
Sinundan naman agad ito ni Janelle paakyat ng hagdan kahit nakakaramdam pa sya ng panghihina.
Nadatnan nya itong nakahiga sa kama at nakapikit kaya humiga rin sya. Hindi nya alam kung tulog na ba agad ito o talagang umiiwas lang na makita sya. Nasasaktan sya sa sariling isipin. Knowing na ayaw na syang makita ni Johann pagkatapos ng lahat ay parang dinudurog na ang puso
