Bumangon ako mula sa aking pagkahiga at umupo saglit sa gilid ng aking kama. Nag-iisip ng magandang gawin para magkapera, simula ng magka pandemic ay sobrang nahihirapan ako since the lockdown of most cities and countries lahat ng tao ay kailangang manatili sa bahay. At isa na ako doon. Living alone in a big city with no job is hard. I work as a online teacher before but only few students continue with the tutorials due to this pandemic. Ugh! I groan to myself. Naubos na ang aking savings and i tried asking help from my friends but pareho lang din kami problema. One time I asked my friend Yvonne for help.
"Hi, Yvonne"
"Oh, hi Bry!"
" Uhmm.. I just wanna ask kung pwede ba akong makahiram muna ng pera? Ubos na kasi ang savings ko at ang landlady sinisingil na ako ng bayad ng renta. Wala akong maibibigay sa kanya" paliwanag ko sa kanya while biting my lower lip, praying that she will help me.
"oh.. Kakapadala ko lang ng pera sa mama ko, how much do you need ba?"
"Five thousand kung sakali?"
" Sige Bry titingnan ko muna kung may laman pa ba ang savings ko, then I'll call you back okay?"
"Ok, sige.. Bye"
Lumabas ako sa aking kuwarto at nagtungo sa living room. I'm so stressed pababalik balik akong naglakad sa sala, nag iisip ng mga puwedeng gawin upang magkaroon ng pera. Napag desisyonan kong maligo nalang muna to freshen up my mind and gather my thoughts, perhaps think of a sulution to my problems. After 15 minutes ng paliligo napagdesisyonan kong tumigil na at lumabas na. Gosh saka na ako magbabad sa banyo pag may pera na ako suway ko sa aking sarili.
Tapos na akong magbihis at kasalukuyang nag blow dry sa aking buhok at nag lagay ng manipis na red lipstick sa maputla kong labi. Kailangan ko 'to to feel better ayoko naman na kapalan, nasa bahay lang naman ako. We'll sometimes pag nasa mood ako i usually put makeup at lipstick, but today is not the right time for that, i still neee to find a sulution to my problems. Minsan umiiyak na ako sa kakaisip ng kung ano ang dapat kung gawin. Nang tutulo na sana ang luha ako.
"Bry! Kailan ka ba magbabayad ng renta? Alam ko naman na mahirap maghanap nag trabaho ngayon dahil sa lockdown, pero pareho lang tayo kaya pasensya kana, kailangan ko din ng pera. Binigyan na kita ng palugit na dalawang buwan, pero kailangan ko na kasi ang pera para sa gamot ng apo ko." mahabang paliwanag ng landlady ko.
" Ate, gagawa po ako ng paraan. Promise po" maikling sagot ko. Ayaw ko na pahabain ang explanation ko, nahihiya na ako, dahil ilang ulit na ako humingi ng pasensya sa kanya.
Umalis ang landlady habang umiiling. Pumasok ako loob at nagtungo sa kwarto, kinuha ko ang laptop ko at binuhay ito. Kailangan kong gumawa ng paraan para magkapera kahit kunti lang. May nag pop na message galing sa aking messenger hindi ko kilala ang mga taong yun kaya inig-nore ko nalang ang message. Nakita ko ang ibang mga chats sakin ng mga pinsan ko. "Ate, how are you? " pinsan kung si Shela
Nag exit ako sa f*******: ko at nag type ng mga keywords sa google. Nag try ako sa mga freelancing sites baka sakali may nag hire ng mga online jobs na puwede sa akin. Atleast may knowledge naman ako about online jobs. Walang mawawala kung susubukan.
Focus na fucos ako sa pag scroll at pagbabasa ng mg puwedeng applyan ko online nang biglang nag notify sa aking ang messenger, may chat galing kay Yvonne. Nakaramdam ako ng kaunting pag-asa baka sakaling good news ito.
"Bry! Alam ko na ang solusyon sa problema mo! I'll call you soon para pag usapan natin" chat sakin ni Yvonne.
Curiosity hit me. Ano naman kaya iyon at bakit hindi nalang niya sinabi sa message niya ang boung detalye?
Hindi ko na ni-reply-an since nag offline din naman siya. In-off ko ang laptop ko at napagdesisyunan na magluto nalang ng makain para sa tanghalian. Kumakalam na ang sikmura ko. May kaunting grocery stocks pa naman ako at mga delata. Kumuha ako ng isang tuna at binuksan ito. Madali lang naman at easy open can. Kumuha ng Itlog at iba pang ingredients.