When You're Gone

Chapter 1

“What's happening to you, Aine?  I told you that I need the Budapest file not the Barcelona!” sita ni Jeric sa kanya. 

She’s working as P.A. of the President and CEO of AV International. Their business are from Hotels, Real Estates, Construction, and Food Industry. Tatlong taon na siya dito at sanay na siya sa outburst ng binata lalo na kapag maraming trabaho ang nakatambak.

Napayuko ng ulo ang mga naroroong tao sa conference room.  Kapag ganitong nag-tataas na ng boses ang may-ari ng kompanya ay tahimik ang lahat.  Di sila sanay na ganito ito.  Namumukod tanging si Aine lang ang kayang tapatan ang ganitong mood ng binata. Nakataas pa rin ang mukha niya at sinalubong ng tingin ang amo. 

“I am not deaf.  I heard clearly what you’ve told me in your room.  Now for your satisfaction, I’ll take the Budapest file for you as well. Excuse me,” at tumayo siya mula sa kinauupuan.  Nang mailapat niya ang pinto ay bumuga ng hangin upang pinakawalan ang pinipigil na inis. Naglakad siya papunta sa lamesa reminiscing how she got that big post….

Almost four years ago....

“Another poor lady,” naiiling na balita ni Roberto Villaluz sa asawang si Isabelita na nakuha agad nito ang ibig niyang sabihin.  Tila nahahapong napaupo sa sofa ang Don.  Linapitan ni Isabel ang asawa at hinagod ang balikat nito.  “I don’t know what I will do to that son of yours.  Pinakamatagal na ang tatlong buwan sa mga na-hire na P.A.”

“You know your son.  He doesn't want a stupid lovestruck look from any woman,” hinalikan niya sa labi ang asawa.  Iniupo siya nito sa kandungan at parang mga bagong kasal na naghinang ang mga labi.  The love between them is still overflowing.

“Let’s forget about those ladies in your son’s life.  At baka bigla kang tumanda.  Let’s go out. I want to do shopping for him,” at hinaltak ang asawa patayo at iginiya sa kwarto upang mag-bihis.

~~//~~

“Napakakulit talaga ng anak ko,” natatawang kwento niya sa mga kaibigan. Kasalukuyan silang kumakain sa food court ng mall.

“E tol, normal lang naman un sa mga bata. Kahit na makulit un, matalino naman,” sabi ni Naty sa kanya bago kumagat ng burger.

“That’s why I’m so thankful.  Dahil talagang matalino ang baby ko,” sabay ngiti ng maalala ang anak.  "Kaya nga pinagbubutihan ko talaga ang trabaho ko.....alam nyo na, lumalaki na siya, mas marami na ang gastusin ko."

Napalingon si Isabelita sa mga nag-uusap.  One lady caught her attention, like how she got the attention of her friends.

“Hey darling, who are you looking at?” sita ni Roberto sa asawa na napatigil sa pagkain.  Sinundan niya ang hinahayon ng tingin nito. Napakunot-noo siya at muling ibinalik sa asawa ang tingin.

“Do you mind if I speak to that lady over there? The one wearing a floral white top,” tanong niya habang nakangiti sa kabiyak. “And I need your business card please,” at bago pa nakatutol ang asawa ay kinuha na nito sa pitaka ang hinihingi.  Agad itong tumayo at lumapit sa mga limang magkakasama.

“Hi,” bati niyang nakangiti sa magkakaibigan.  Napatigil ang mga ito sa pag-uusap at pare-parehong nagtatanong ang mga mata na tumingin sa kanya.

“Hello,”si Naty ang naunang bumati.  Sa lahat naman kasi sa kanila, ito ang pinaka-friendly.

Isabelita is still a stunning woman despite her age. Nag-sunuran sa pag-ngiti ang lahat maliban sa isa.  The lady in a floral white top. 

“Pasensya na sa abala,” nagulat niya ang mga kaharap.  Nakuha niya ang atensyon ng pakay ng magsalita siya ng tagalog. “Pero maari ba kitang makausap hija?” tanong niya habang nakatitig sa dalaga. “Sorry for my manners. My name is Isabelita Villaluz. And that handsome guy over there,” sabay turo sa asawa na nagtaas ng kamay,” is my husband.” Kumaway naman ang mga ito sa Don.

“Sorry pero nakaringgan ko lang ba na gusto nyo akong makausap? Tungkol po kaya saan?” nagtatakang tanong ng dalaga sa kanya.

Iniabot niya ang kahetang hawak dito.

“I’m looking for a Personal Assistant to work in our company.  Sa ngayon ay nagbabakasyon lang kami dito ng aking esposo.  I don’t know what I see with you but I want you to join us.”

“Pero hindi ako….” ngunit pinutol niya ang ano mang sasabihin pa ng dalaga.

“I know how contented you are in your work as what I’ve heard earlier.  I might be eavesdropping but I want you to know that what I’m offering is a chance you wouldn’t want to miss,” sabay ngiti niya dito.

Naguguluhang napatingin ito sa mga kaibigan.  Tumango ang mga ito bilang pagbibigay ng pahintulot.

“I want you to speak with my husband.  Kahit dun lang tayo sa lamesa namin.  A few minutes will do.”

“Sige na tol. Wala namang masama kung susubukan mo eh. Dito lang kami. Antayin ka namin,” sabi ni Issa with a smile of encouragement. 

Tumayo ang dalaga at pagkatapos magpaalam ni Isabelita sa grupo ay magkasabay silang lumapit kay Roberto.

 ~~//~~

“Half an hour na yata silang nag-uusap,” sabi ni Liza. Bakas sa mukha ang pagkainip.

“Totoo kaya iyon o kalokohan lang?” tanong ni Mina sa kanila.  Mga nagsikibit – balikat lamang ang mga ito.

“Tol,” bati ni George ng makita nitong papalapit si Lalaine.  She looked surprised at shocked at the same time.  Nilingon nito ang papalayong mag-asawa na ngayon lang nila napansin na may kasamang limang lalaki na ultimo ay mga bodyguards ng mga ito.

Naupo si Lalaine sa pwesto niya. “You wouldn’t believe this,” sabay iling na di pa rin makapaniwala. “Bukas ay pupunta sila sa office upang maka-usap si Boss.  They need a P.A. as soon as possible.  But before that, they will train me.  And the salary, my God! It’s really a lot of money!” tila nangangarap na ngayon ang expression ng mukha nito.

“Teka, magkano naman ang offer nila?” tanong ni George.

“20k Euros,” sabay ngiti.

“What?!” sabay-sabay na sabi ng mga ito. 

“Tol, wala naman sigurong matinong tao ang mag-papasuweldo ng ganoon di ba?” tanong ni Naty sa kanya.

"Baka mga scammer ang mga yun!"  Nanlalaki ang matang sabi naman ni Jessy.

“Sabagay,” at itinago niya ang kaheta sa bag.  “Let’s see kung pupunta sila bukas sa office kung hindi eh di scammer nga,” ngumiti siya nang malaki at nagkibit balikat na lang sa mga sinabi ng mag-asawa kanina.  Malamang sa malamang nga ay scammer ang mga ito at siya ang nakitang easy target.  Makalipas ang isang oras ay napagpasyahan na nilang umuwi.

~~//~~

“Lalaine, Boss is calling you in his office,” tawag sa kanya ni Rizza. “Do you have any idea why?” tanong nito sa kanya.

Umiling siya.  “No clue at all! I haven’t told him yet about the loan that I want to ask him,” at tuluyan na siyang lumabas ng reception area upang mag-tuloy sa M.D. Room.  Nagulat siya sa nabungarang tao. Ang mag-asawang Villaluz at isa pang lalaki.

Naupo siya sa silyang itinuro ni Dave sa kanya pag-katapos niyang mag-bigay galang.

Alam na niyang hindi peke ang mga ito.  Mula sa business card na ibinigay sa kanya ay nakita lahat niya sa website ang mga kompanyang pag-aari ng mag-asawang ito. 

“Lalaine?” tanong ulit ni Dave sa kanya.  Tila natauhan naman siyang tumingin sa amo.

“Boss?” at inulit muli ni Dave ang itinatanong sa kanya. Tumingin muna siya sa mga ito at tumango.  “You know that I love this company. Been here for 5 years and I really appreciate your kindness as a boss and a friend. But as an employee, crossing this kind of opportunity is a great help for me. I still have debts to pay. My son is studying. And somehow, I need to support my family.  And this chance is once in a lifetime.  I don’t want to lose it,” at ngumiti sa dalawang bisita na naghawak ng kamay at gumanti ng ngiti sa kanya.

Nakita ng dalaga ang disappointment sa mukha ni Dave.  Gustuhin man ni Lalaine na bawiin ang sinabi ay hindi niya ginawa.  Nag-usap ang mga ito.  Isasabay siya pag-lipad ng Spain upang doon mag-training pagkalipas ng isang linggo.  Aayusin lamang ang mga papeles na kakailanganin niya.  Doon pa lang ay pumirma na siya ng mga dokumentong dala ng mga ito with the presence of their lawyer na nakilala niyang si Atty. Hilarion.