(Calvin's POV)
Habang tumatakbo ako patungo sa passageway kasama si Kairi, pakiramdam ko nawala ako sa iskedyul at oras tapos bigla na lang, hindi na ako makapag-isip pa. Tila ako ay nananatili sa loob ng isang bukid na puno ng mga rosas na sumibol sa mahabang bahagi ng Abril.
Nagpatuloy lang ako sa pagtakbo at tumatakbo ako ng hindi ko namamalayan na naka-zero lang pala ako sa kanya. Parang hindi pa ako interesado at intriga na ganito dati.
Inilagay ko ang aking backpack sa silid-aralan pagkatapos, sa puntong iyon, kumuha ako ng maraming oras hangga't kinakailangan upang uminom ng ilang lasa ng tubig sa aking bote ng tubig. Pakiramdam ko ay talagang tuyo at tuyo ako sa puntong ito, at sa palagay ko ay sapat na ang mga pagpupulong sa umaga, ngunit malinaw naman, nagmamadali ako.
Nakita
