LEDGER LUKE RUSSO POV Nakatitig lang ako sa swivel chair kung saan dati nakaupo si Kaylyn. It’s empty. Clean. And deafeningly silent. Every second in this office feels like a literal hour of torture. Simula nang umalis siya, parang nawalan ng kulay itong factory. At tuluyan nang nawala ang kulay ng mundo ko. I tried focusing on the logistics reports on my desk, pero wala akong maintindihan. The only thing I can see is the look on her face when we were at the hospital—those tears, the way her hands were shaking... every memory is like a knife stabbing my chest. Why did I do it? Sinasabi ko sa sarili ko na I just wanted to protect her, na gusto ko lang mapalapit sa kanya. But the truth is, I was a coward. Natakot ako na ma-reject ng isang babaeng wala namang ibang hiling kundi honesty. So

