Bago pa makahuma si Nadia ay sinundan ng ina ang isang lalaki na nakasuot ng grey suit. Hinawakan nito ang lalaki sa kamay. “Pocholo, nakita ulit kita.”
Tiningnan ng matandang lalaki ang ina sa malamig na mata. “Sino ka? Anong kailangan mo sa akin?”
“Ako si Linda. Di mo na ba ako naalala?” may halong pagsusumamong tanong ng ina. Nanatiling malamig ang mga mata ng lalaki. She knew those eyes. Ganoon din ang mga mata niya kapag humaharap siya sa salamin. Her father’s eyes.
Parang isang Prince Charming sa fairy tale ang ama ni Nadia kung ikwento ni Aling Linda noon. Isa naman itong pabayang ama sa kwento isipan niya. Pero hindi na ito isang kwento lang ngayon. He was real. At wala itong balak na kilalanin ang nanay niya.
She felt furious. Matagal na panahon itong pinangarap na makita ng
