00007

2015 Words
Watching the two couples in front of me is the most disgusting view that I've ever watched, okay lang sana if they are good looking pero hindi! Putangina lang! Kunot noo ako habang pinagmamasdan silang naghaharutan! Nakakasuka talaga! Supposed to be, pupunta ako doon sa library pero papasok pa lang ako, nakita ko na si Joshua na nag-aaral! Ayoko sa presensya nya! Nakakainis kasi ang kayabangan! Kung hindi nya lang nilabas ang ganyan nyang ugali, sya na siguro ang crush ko rito. I sigh and look at the sky. Ang sakit sa mata! Kung sana may shade ako ngayon! Nag e-enjoy ko ang tanawin dahil ang sarap ng hampas ng hangin pero wala! Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin ngayon! Para akong wala sa sarili na ano. Iwan! I want something that makes me alive again! Parang nawalan lahat ako ng interest sa lahat dahil siguro ito sa biglang shifting ng lifestyle ko! Ang boring! Nang hindi ko na masikmura ang dalawang tanginang naglalambingan sa harap ko. I stood up and tried to find a new place; yong relaxing, yong walang Joshua, yong walang naglalandian! Letche naman! Kung may sasakyan lang talaga ako ngayon, na explore ko na tong lugar na to at nakahanap na ako ng comfort zone! When I am near in the engineering department. Natanaw ko si Joshua na nasa may hagdan! Nakatingin sa phone nya habang nakaupo at sa kaliwa nya ay yong nga foods ko at sa kanan ay yong babaeng tangina na talak ng talak. Hah! Style nya bulok! Papansin. Dahil wala akong magawa sa buhay at bored na bored ako. Nag martcha ako papunta roon. Inis ako sa lalaking to pero mas masarap inisin ang babaeng tangina! Makaganti man lang sa pag a-aksaya ng oras ko kanina! I wonder bakit nandito tong mga to! Parang kanina lang nasa library sila...I don't know baka next class na nila. "Pre, girlfriend mo!" Tawag ng isang lalaki kay De Lara dahilan na mag-angat ng tingin ang lalaki. "Hala gago! Hoy Jessa, halika ka rito" Ani naman ng isang lalaki sabay pilit na pinapatayo yong Jessa. I almost laugh pero ayokong makita na naman ng mayabang na to na pumunta ako rito para inisin ang babae nya! Hah! "Can I get some of my foods?" Casual kong sabi.Nagsinghapan naman ang dalawa pero hindi ko na lang pinansin. "Kaya pala hindi namimigay! Shutangina! Sa Girlfriend pala" "Halos sapakin na nga nyan ako kanina nang nagtangka akong magnakaw eh...Kaya pala!" "Hindi naman sya nagsabi! Amputa! Kaya pala naging ganyan bigla para sa babae nya pala" Napalingon tuloy ako sa dalawa na nagbubulungan dahil sa mga sinasabi nila. Duh! Bilang ko to! Subukan lang nila ! Hah! Lagot tong kaibigan nilang puno ang kayabangan ang katawan. He stood up and carried my food, lumapit naman ako para pumili. In my peripheral vision, nakita ko yong Jessa na nakatingin sa amin! Hah! Sige, bwesiten mo pa ako! Hahalikan ko na to sa susunod sa harap mong bruha ka! "This what I meed..." ani ko nang makuha ang isang chocolate. "It's too hot, stop lurking around" malamig nyang sabi bigla at nilapag sa hagdan ang pagkain. Babarahin ko na sana nang nahagip ng mata ko yong Jessa na tulala lang sa amin parang tanga talaga. "Don't care. Bye" Ani ko na lang at umalis ng walang paalam.Bahala na kung anong sasabihin nila! Ang hirap maging plastic! Ayokong maging malambing sa lalaking yon para lang inisin yong tanginang babaeng yon! Hah! I won't step so low! Duh. I frowned nang nakita ko sa gilid ng mata ko na sumasabay na ang tokmol sa akin. I glared at him. "What do you need?" He asked. "Wala" Taka kong sabi. Ang puta talaga ng mindset ng lalaking to! Pinuntahan ko lang talaga sya para mang-asar doon sa babae nya! Duh! Wala akong kailangan sayo! Feelengero! "Commerce building and engineering building is-" "Wala nga" putol ko sa kanya nang ma realized kong anong sasabihin nya. "You want to go home?" Hula nya. "May klase ako" "You want a drink?" "May pera ako!" "Want a companion?" "Feeling mo naman! Just go back there, I just get some of my food, that's it" inis kong sabi. Ang yabang yabang talaga! Porke iilan lang ang kilala ko sa school na to sya agad ang lalapitan ko? No way! My sarili akong isip para dumiskarte sa mga kailangan ko! Gago! "I will walk with you" aniya na nagpatigil sa akin sa paglalakad at inis syang hinarap. "Are you crazy? Ma l-late ka! Hello! I am freaking 19 years old! I know what I am doing! Or where am I going! I am not a f*****g baby!" Inis kong sabi. "You are...Let's go!" Aniya at naunang naglakad. Hindi ko sya makapaniwalang sinundan ng tingin! Ang kapal ng mukha, ang yabang, ang putangina nya! Inis akong napapadyak at humabol sa kanya para pabalikin sa building nila. I want peace! At kapag kasama ko ang lalaking to! Walang peace na mangyayari! Stress ang maidudulot nya sa akin! Kaya no way in hell na sasamahan nya ako. "Go back to your building!" Inis kong sabi. He just glance at me at tamad na nilagay ang kamay sa bulsa nya. Mas lalong umusok ang ilong ko sa galit dahil sa inasta nya! Tatadyakan ko na talaga ang lalaking to! Ang yabang yabang! Kung makaasta sa harap ko parang tangina! Hindi tumatanggap ng hindi na sagot o hindi papayag sa gusto ko! Gago! Super bossy! Red flag talaga! "Ian Joshua De Lara!" Inis na inis ko ng sigaw. Napatigil naman sya sa paglalakad kaya agad akong pumunta sa harap nya. "Tangina mo! Kaya kong mag isa! I just went there to get my food-....Why are you looking to me like that?" Tanong ko nang mapansin ko ang tingin nya sa akin.. Mangha nya kasi akong tinignan! And this is the first time na nakakita ako ng emosyon sa mga mata!...and it's...Mesmerizing. "You know my name huh" He mumbled and continue walking. Inis akong napapikit at malakas na bumuntong hininga. Nakakainis! Nakakainis! Nakakainis! Bwesit. Bumalik ako sa dinaraanan ko dahil ayoko talagang makasama ang lalaking yon! Puro stress lang ang ibibigay sa akin! Nakakainis. Nakailang hakbang pa lang ako nang may humawak sa siko ko at marahan akong kinaladkad papalabas. "Nakakainis ka alam mo ba yon?" Inis kong sabi habang naglalakad kami! Hindi ko alam kung saan kami pupunta, lakad lang kami ng lakad at dahil hawak nya ako sa wrist! Hindi ako makakabalik sa school! Bwesit talaga. Hindi nya ako sinagot! Ang sarap sapakin! Nakakainis talaga! "Kapag ako nakapag absent hinding hindi talaga kita mapapatawad!" Inis kong sabi kahit two hours pa lang bago magsimula ang susunod kong klase. Talak ako ng talak habang naglalakad kami sa hindi ko alam na lugar! Basta ang alam ko, nasa gubat na ata kami dahil puro kahoy at d**o na ang nakikita ko! Wala ng mga building o kalsada. "This is k********g-" Natigil ako sa patatalak nang nakita ko ang nasa harap namin. Dagat! Waves are dancing in a peaceful way. Winds are making me feel relax. No sign of tourist or students! Kaya ang sarap sa pakiramdam. Excited akong pumunta sa gilid ng dagat! Hinubad ko ang sandals ko at pinaglaruan ang tubig sa aking paa. Ang sarap sa pakiramdam! I don't know when was the last time I felt this kind of peace! Para akong nasa sarili kong mundo! Yong problema, stress at kung anu-ano pang negative energy na meron ako parang nawala dahil sa lugar na to! I am alive again! "Give me your bag" Ani ni Joshua.Wala sa sariling binigay ko sa kanya ang bag ko. I don't know ilang oras akong naglaro sa tubig! Sadly wala akong dalang swim suit para makapag swimming ako kaya picture lang ako ng picture. Joshua became my photographer, iilang shot lang naman and then ako na. I am so free here kaya nag enjoy lang ako. Joshua is sitting peacefully at the sands habang kinakain ang pagkain ko but I don't mind, deserve nya naman dahil dinala nya ako sa ganitong lugar. Nang 15 minutes na lang, class ko na. Nag-aya na si Joshua na bumalik sa school. Labag man sa kalooban ko, sumama pa rin ako pabalik. "Promise me na babalik tayo doon!" Madiin kong sabi. Nang papasok na kami sa campus. "Be good to me then" aniya. Umarko tuloy ang kilay ko. "Ano kamo?" "Your always hiding and everytime you saw me your always mad...Be good to me and you'll see the beauty in this place...It's more than that" seryoso nyang sabi. I pursed my lips. Iniisip ng mabuti ang desisyon. My peace or My Pride? Pero kong pride ang pipiliin ko! Stress ako araw-araw! Stress na nga ako sa school at sa bibig ni Lola, dadagdag pa ba tong lalaking to. If I choose my peace. I will be happy and free. And I want that one, I long for that kind of refuge. "Cool then...See you later" ani ko at dali-daling lumiko papuntang department namin dahil nahihiya sa inasta. Oh my God! I can't believe I said that one and act like that! No one can made me act like this! This is the first time! Oh my God! So imbarrasing! Why did I said that? Pwede namang tumango lang ako at umalis! Bakit may pa see you later pa ako!? Ugh! But for the sake of my happiness, sige, okay lang. Lulunukin ko ang pride ko! Bahala na. I cannot undo the history! Nasabi ko na! "Blyn! May naghahanap sayo kani-kanina lang" bungad sa akin ni Criza pagkapasok ko sa classroom. I frowned. Sino naman yon? Si Lola? Wala akong masyadong kakilala rito para may maghanap sa akin. Wala naman akong ginawang kalokohan para hanapin ako! At mas lalong wala akong panig-uutangan. "Who?" Taka kong tanong. "Si Jessa! Nagtatanong kung nandito ka ba, sabi ko wala. Tapos nagtanong pa kung magkasa ba raw kayo ni De Lara, may klase kasi raw sila, ayon sinagot ng bakla na magkasama raw kayo!" Anoya. I raise my brow. Tanga ba yong babaeng yon? And how did she now that they are my classmates? Is she observing me? Ganon ba nya kagusto yong si De Lara kaya pati ang nasa paligid ko alam nya? Wow! What a talented girl. Tinanguan ko lang si Criza at umupo sa upuan ko. Talagang hilig ng babaeng yon saktan ang sarili nya huh! If I am not mistaken, baka matagal na yong magkakilala ang dalawa. Maybe high school pa lang or what? I don't know... I wonder kung bakit hanggang ngayon hindi pa rin sila. Pero kahit ako kay Joshua, hindi rin ako papatol sa mga ganong babae! Hindi pa nga kayo, nag f-feeling jowa na. Ang cheap! "Pero magkasama nga kayo Blyn?" Curious na tanong ni Criza. Tinignan ko lang sya, hindi sinagot dahil bakit ko naman sasabihin sa kanya? Is she like Jessa that confronted every girl na mapapalapit kay Joshua? As far as I remember, this girl is admiring that boy too! "Huwag mong masamain huh? Gusto ko lang namang mag kwento ka. Like what kind of boyfriend he is, red flag ba or how it feels like kapag kasama sya. You know, crush ko sya dati pero nong malaman kong boyfriend mo pala! Support support na lang ako dahil you know, nakakakilig kayong tignan" depensa nya na para bang inaakusahan ko sya. I just shrug at kinuha ang phone ko. We are not friends para mag kwento ako sa kanya! At ayoko syang maging kaibigan, ayokong may kaibigan ulit dahil the last time na may kaibigan ako, ako ang napahamak, napadala ako rito kahit wala naman akong kasalanan. Friends...later on turn into enemies. The f**k is that transition! You trusted your friends so much, tell them about your problems, your happy moments, your secrets but in the end of time...they will become your best enemies. Kaya ayoko na, I will never lower my guard to those person who wants to be my friends! Cause in the end of time, mawawala rin sila and at the same time ikaw ang kawawa.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD