chapter 47

1783 Words

Adette pov Nakakaloka talaga itong si Renzo no'ng isang linggo isinama niya ako sa birthday ng Tito niya. Nakakahiya dahil naging center of attraction kami. Ang kinatatakotan ko pa ay baka may mag-viral na pictures at malalaman ng mga kaibigan ko sa maynila. Well, isang taon na ang nakalipas at tahimik naman na nagdaan ang mga buwan. Baka burado na ako sa kanilang mga isip. Pero sa tamang panahon babalik ako para kuhanin si Hanzel. I miss my son, alam kong nasa maayos siyang kalagayan. Ganunpaman hindi ko maiiwasan na hindi siya maisip sa bawat araw na dumadaan. Alam kong mahirap ang mga training na gagawin niya. Ngunit kailangan niyang matutunan ang mga ito para sa kanyang hinaharap. Kung may henerasyon man ang kabutihan ay tiyak na may henerasyon rin ang kasamaan. Ipagpaubaya ko na sa p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD