Maureen's point of view
Ayoko ng mabuhay, pagod na pagod na ako. Gusto ko lang naman ng tahimik at masayang pamumuhay kasama si Zyreen pero tangeena ang hirap makuha. May mga tao na pasakit lang ang dala sa akin. Ang daming pagsubok, ang sarap sumuko.
Nakaupo pa rin ako sa harap ng hospital, nagbabaka-sakali na lumabas si Yzekiel at maawa sa akin. Alam ko na sinagot ko siya ng pabalang, lahat ng sinabi ko totoo pero anong magagawa ko siya ang may pera. Kaya niyang gawin na i-ban ako sa hospital. Pera-pera na lang ang labanan.
Kahit anong pigil ko sa luha ko ay ayaw pa ring tumigil. Gusto kong maging manhid na lang dahil napapagod na akong umiyak, pero wala eh! Ramdam ko lahat ng sakit.
"Maureen? Oh my gosh!"
Napatingin ako sa nagsalita. Nakita ko si Tita Eliza kaya bumuhos ang luha ko
