Nagising ako sa ingay ng cellphone ko. Malamang, may tumatawag. Kinuha ko ito at cheneck kung sino.
MAMA CALLING...
Si mama pala. Pero ayuko munang sagutin. Wala ako sa mood. Nilagay ko nalang ito sa ilalim ng unan ko at hinayaang magring ng magring.
Hanggang ngayon nga ay 'di parin ako maka-move on e. Really, ampon ako? Medyo masakit lang kasi 'di pala ako part ng pamilya nila. Naiiyak ako tuwing naalala ko 'yung mga memories namin noon.
'di man nila ako tunay na kadugo, e never ko namang naramdaman na iba ako sakanila. Ang pamilya talaga ay 'di lang para sa mga magkakadugo. Kasi minsan 'yung mga kadugo mo pa 'yung masama sa'yo.
Ang Pamilya iyong mga taong minamahal ka, sinusupurtahan ka, inintindi ka at andiyan kasama mo sa hirap at ginhawa. Ganon mismo ang pinadama nila sa'kin
