Chapter 14: Please Wake Up
“I'm sorry!”
Bumuntong hininga siya at malungkot na tiningnan ako.
“A-ayaw kong magalit sa 'yo pero wala kaming dapat sisihin kundi ikaw.” Yumuko ako ng marinig ang sinabi niya. Pinipigilan kong hindi na umiyak.
Isa ito sa mga pagkakataon na dapat akong maging matatag.
“Sabi ng doktor maaring ma-comatose siya,” pagsisimula niya at tumingin kay Stephen na nakahiga. “At sabi ni Tita after 3 days na hindi pa siya gumising ay dadalhin na siya sa ibang bansa. Doon hihintayin kung magiging maayos ang kaniyang kalagayan at kung hindi wala ng magagawa pa ang mga doktor.”
Kung kanina ay tumahimik na ako sa pag-iyak ngayon ay sunod-sunod naman ang aking luha na pumapatak.
Lumapit ako sa kaniya na mahimbing pa rin na natutulog. Niyakap ko siya ng mahigpit at hum
