"Oh my gosh! Ang arte mo!" natatawa kong sabi sa kanya habang nagpapaligo kami ng mga aso. After a day at the orphanage na in-enjoy ko naman kahit kasama ko pa si Louis, we are here sa isang rescued for animals na shelter. Syempre nandito naman ang parents niya pero hindi ko inaasahan na sasama siya dahil binanggit nga niya na hindi siya mahilig sa mga ganito. He surprised me again by coming at mukhang hindi na siya napilitan ngayon. The only problem is, masyado siyang maarte and I think hindi siya masyadong mahilig sa mga dogs. "Kaya mo pa ba? Huwag na kasing ipilit, Louis." kinuha ko ang hose sa kanya tapos pinatay ko ito.
"How do you even bath them kung ganito sila kakulit." inis niyang sabi. Hindi ko naman maiwasan na tumawa dahil mukha na siyang basang sisiw. "Huwag ka ngang tumawa
