BASTA na lang pinarada ni Rome ang kanyang sasakyan nang matanaw niya si Theia na nakaupo sa waiting shade. Agad siyang lumabas ng driver’s seat at inilang hakbang niya ang pagitan nila ng asawa.
“Cara mia!” mahigpit niya itong niyakap.
“Gusto ko ng umuwi,” malamig na sabi nito na kinataka niya.
Napabitaw siya sa pagkakayakap kay Theia. Biglang binundol nang hindi maipaliwanag na damdamin ang kanyang dibdib sa nakikita niyang kalamigan ng mga mata nito.
“T-Theia...”
Walang kibong nilagpasan siya nito at pumasok sa passenger seat. Nagkatinginan sila ni Albert. Tulad niya ay magkahalong pagtataka at pag-aalala ang mababanaag sa mukha ng kaibigan.
“Let’s go,” saad niya kay Albert at sumakay na siya sa sasakyan.
“Cara mia, seat belt,” saad niya sa asawa.
Muli ay isang malamig na tingin
