"Morning!"
The moment I stepped out of my room, Aliston's cheerful voice filled my ears. My lips automatically curved a smile when I saw his radiant smiling face.
"Aliston, good morning!" Agad akong lumapit sa kaniya. "Kanina ka pa? Kumain ka na ba? Ahm, kape?"
Mas lalo siyang ngumiti at marahang hinaplos ang likuran ng ulo ko, at sa isang marahang pagkabig ay niyakap niya ako. Kusang pumikit ang mga mata ko para ramdamin ang masarap niyang yakap. Nanuot sa aking ilong ang mabango niyang amoy at hindi ko napigilang yumakap pabalik.
"I'm good, I'm just waiting for you. Your tita went out early in the morning and Edcharl drive her to the restaurant," bulong niya, bakas ang ligaya at kakaibang tuwa.
"Ganun? Hindi man lang ako hinintay ni Edcharl."
"Bakit pa? Sa akin ka rin naman sasabay
