34

2359 Words

Pagkatapos ihatid ni Madeline ang anak kina Korina ay napansin na ni Ivan ang tila may bahid talaga ng kalungkotan ang mukha nito. Pagpasok nila sa gate ng university ng kanilang pinagaaralan, "Madeline, ayos ka lang ba?" Napangiti naman ito ng pilit, "Oo naman. Bakit mo natanung?" "Kanina ka pa kasi ganyan," hindi napigilan ni Ivan at napahawak ito sa kanyang kamay, "Wag kang mahiya magsabi sa akin ng problema mo. Ayoko nakikita kitang malungkot." Sabay hinalikan niya ang dalawang kamay nito ngunit wala siya natanggap na imik sa irog. "Wag mo ko alalahanin. Medyo lang ako nagugulohan sa mga nangyayari sa buhay ko." "Patungkol nanaman ba ito sa asawa mo? Sabihin mo sa akin ano nanaman ba ginawa sa iyo ng gagong iyon." "Wala, basta. Tara na." Aalis na sana si Madeline ngunit hinila

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD