CHAPTER THIRTY-SIX
DAHIL sa bangayan nina Noah at Beatrice kanina, hindi na lumabas pa ang dalaga sa kanyang kwarto. Nagkulong siya. Mataas pa sa Mt. Everest ang pride niya kung kaya't hinding-hindi siya lalabas kung mukha lang naman ng binata ang makikita niya.
Magutom na kung magutom, pero siya? Dito lang sa kwarto niya mag-isa.
Ngayon ay madilim sa kwarto ng dalaga. Nakaugalian na niya kasing huwag magbukas ng ilaw. Komportable siya sa dilim. Bagay na nakaugalian na niya nang siya ay naging dalaga na.
Kung noong bata pa siya ay hindi siya kayang iwanan ng kanyang Mom sa kwarto nang patay ang ilaw, nagbago ito nang lumaki na siya. Mas gusto niya ang madilim. Mas gusto niya ang nakatago ang saliri sa maputlang liwanag ng buwan. Mas gusto niya ang magpayakap sa kadilim keysa ang manati
