CHAPTER FIFTY-SEVEN
DALAWANG ORAS bago makalapag ang eroplano sa airport. Habang hindi pa nag announce ang piloto ay nakatingin lamang siya sa bintana, sa labas. Oo nandito siya ngayon, nakaupo. Pero ang kanyang ay wala dito. Ang isa ay na kay Noah at ang pangalawa naman nasa Mom niya.
Pakiramdam niya para siyang isang bomba na konti na lamang ay sasabog na. Sasabog na sa sabay-sabay na problema.
"Beatrice," tawag sa kan'ya ni Ralph na nagpabalik sa kanyang wisyo.
Lumingon siya rito.
"Let's go."
Tumango siya rito. Pero hindi niya pa rin magawa ang tumayo at umalis sa eroplano na ito. Dahil siguro ay nanghihina na siya sa sobrang bigat ng dibdib niya ngayon na kahit gusto niyang ilabas ay hindi niya na magawa pa.
Tinanggal niya lamang ang seatbelt.
Huminga siya nang malalim.
Okay.
