Chapter 37

1049 Words

Ryan's POV: Nakita ko ang pag patak ng mga luha sa mga mata nito at ang pag kawala ng mga kamay niya mula sa mga kamay ko kasabay ng malakas na pag sabog. "I love you.." "Ayen!" napabalikwas ako mula sa pag kakahiga. Panaginip? Panaginip lang ba? "Ryan." Nag aalalang lumapit sa akin si Nanay at doon ko lang napansin na nasa isang puting silid ako at may aparatus na nakakabit sa akin. Hindi panaginip iyon. Lahat ng 'yun ay totoo. "Asan si Ayen? Si Ayen? Gusto ko siyang makita." "Anak kumalma ka. Kei, tumawag ka ng Doctor." "Asan si Ayen? Gusto ko siyang makita! Asan siya!" "Ryan, kumalma ka." "Si Ay--" naramdaman ko na may kung anong bagay ang tumusok sa braso ko at doon ay unti unti ako nawalan ng ulirat. "Ryan.." "Ryan.. gumising ka." "Kailangan niya lang ng konting pahinga.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD