Prologue
1159 Words
PROLOGUE
This is a work of fiction.Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either product of the authors imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events are purely coincidental.
Expect my typo(s) and wrong grammar(s), I'm not perfect.
And i'm warning you, this story contains mature and strong language that are not suitable for judgemental audiences.
Writing isn’t easy, and writing a good story is even harder.
——————————————————
"Sasama ka ba later?" napapitlag ako sa gulat nang may marinig na tinig sa likod ko.
It's my mom.
Hindi ko sya pinansin, sa halip binalik ko ang tingin sa toaster at kinuha ang slice ng tinapay.
Alam kong pipilitin nya lang ako sumama sa dinner nila.
"I need to go ma, bye"
"hey, pinalaki ba kitang bastos? I'm talking to you ivette, tama bang talikuran ako dito?"
Ugh i really hate her sweet voice! ginagamit nya lang naman yon pag may kelangan sya saken e. Nagsisisi akong dumalaw pa dito.
"may trabaho ako ma, i'll message you nalang" i kissed her cheeks before leaving.
Actually hindi naman talaga ako 'dumalaw' kinuha ko lang yung naiwan kong camera, sayang naman kung hahayaan ko lang yun dito.
Nagmadali akong umuwi, at sa sobrang inis ko nakalimutan kong dumaan sa mall at sunduin si deb.
ang ending aalis nanaman ako.
Padabog akong pumasok sa bahay, gusto ko sanang bumagsak nalang sa kama at matulog kaso baka naiinip na si deb doon.
I only take 5 minutes at handa na ulit akong umalis, i put a light make up para naman hindi ako manliit sa tabi ni deb, and my phone rang.
It's her, naiinip na siguro yon. I ignore the call and just sent her a message na malapit na'ko.
I'm a photograper and a director at the same time, kinuha ko syang model para sa gagawin naming commercial. Balak ko rin syang kuning actress sa bago kong movie it really suits her sana lang may time pa sya. She's a model from the biggest company i know at lalakas ang ratings namin kung sya ang magiging actress sa movie.
"Hey, antagal mo!" I stop walking when Deb appeared in front of me
"What the hell Deborah, bigla bigla ka nalang lumalabas dyan"
"Hell your face, baka kanina pa'ko nandito no, almost 50plus na yung nagpa picture saken tas wala kapa rin" she made a face bago ako tinalikuran "sundan mo'ko may nakita akong phone case kanina bet ko yun hindi muna'ko bumili kase baka type mo rin sabay na tayo" dagdag pa niya.
Ilang phone case na ba ang meron sya? Halos araw araw iba-iba ang gamit nya.
After buying the 'well called case' marami pang nagpa picture sa kanya.
sikat ang gaga.
"lets go na" bigla nanamang sumulpot si deb.
"Ano ba! habit mo bang mang-gulat?" sabi ko habang nakahawak sa dibdib
she laughed at me "tara na sayang ang oras"
I smotly drove my car hanggang makarating kami sa bahay. Dere-deretso lang pumasok si Deb na para bang bahay nya iyon. Alam kong sa freezer ang deretso ng matakaw na nilalang.
"Dapat sinama natin sila Lou diba para happy" umupo sya sa sofa at tinaas ang isang paa.
"Sira ka ba? Tingin mo magagawa natin yung trabaho natin kung nandito yung mga unggoy na yon?" Sambit ko sabay taas ng isang kilay.
"Harsh mo" hinablot nya ang unan sa tabi at binato sa maganda kong muka.
"Baka po nandito tayo para mag shoot, bat kumakain ka dyan?" i throw her back the pillow.
"Bakit ba dito tayo? Diba dapat sa studio?"
"Kukunan palang naman kita ng pictures para ipasa sa kanila, baka pagkaguluhan ka lang ng mga tao don maraming nag au-auditon"
"audition?"
nakalimutan kong sabihin sa kanya.
"Oo nga pala, gusto mo bang maging bida? wala silang makuhang actress na mag fi-fit sa character, i think bagay ka roon" i gave her a sweet smile.
"do you think i'm good at acting? I mean modeling lang naman ang ginagawa ko hindi ako ganoon kasanay" parang gulat na sabi nya pa
"Eh ang galing mo nga ma-mlastic e wais HAHAHAHA" binato nya ulit ako ng unan.
"Funny yon?" sarcastic ha.
"Hala sige! Bagay ka don pramis" i raised my right hand as i promise.
"Ayaw ba ni lou? sya nalang kaya kunin mo para malabas naman talent nya"
"Na tanong ko na sya, as always hindi sya interesado"
"Okay okay, send me the details pag-iisipan ko"
after catching some chickas nagsimula na kami mag shoot. Madali lang kami nakatapos dahil hindi naman sya mahirap diktahan. Pro model na ata ang besfriend ko no.
"Ayaw mo ba magmodel? Ang ganda ng shape mo e" she ask, balak nanaman ata netong manggulat.
"ungas wala sa plano ko yan"
"Bar tayo next week, ang tagal na nating di nakakapag party"
"try ko" bored kong sagot.
"Hanggang ngayon na binabakuran ka parin ng nanay mo? Hindi ka ba naiinis manlang or what? feeling reyna lang?"
"Reyna naman talaga sya."
"oh, really?"
"Reyna ng mga gurang" i said with a small smile
She laugh hard while pointing at my face "wala ka talagang uurungan no, pati si mother papatusin mo"
"Like i care"
Nag drive ulit ako pabalik sa mall, kakain daw muna kami habang hinihintay ang sundo nya.
"Ikaw na pumili ng oorderin, total dyan ka magaling" sumandal ako at tumingin sa bintana "ikaw na rin magbayad" i added.
"Wow" i hear her whisper.
Tahimik kaming kumain, nagulat ako nang bigla syang tumayo, sinalubong ang lalaking papalapit saamin.
He's familiar, i think i met him before hindi ko lang maalala.
"May pupuntahan kapa ivette? sasamahan ka namin?" Nakapulupot na ang kamay sya sa braso ni—
"What's your name?" I ask the guy
deb laugh a bit, masama bang magtanong?
"Brace" he smile and give her hand on me
"Ah" hindi ko na sya pinansin ag nilingon si deb "i need to go na, ingat kayo" i kissed her cheeks before leaving.
May nadaanan akong pet shop kaya pumasok muna'ko. Actually i planing to buy a dog pero wala pa'kong time. Siguro magpapareserve nalang muna ako next week ko kukunin.
I open the door and a lil' white. chowchow licked my shoe.
aww cute.
Nilibot ko muna ang paningin ko sa buong shop, may nakita akong lalaki na nagpapakain ng rabbit, binuhat ko ang chow chow papunta sa kanya.
"excuse me, nakalabas tong aso nyo, wala pa bang bumili dito? Can i get a reservation paper? I want to own this one"
he look shocked after i ask him, did i say something wrong? Hindi ba sya bantay dito? hala!
"s-sorry i thought—"
"How are you?" my heart beat fast when i hear those words from him, i suddenly step backward when he directly look into my eyes
I'm f*****g speechless.
How i miss his voice.
He's here.
Oh my dear he's here!
He really came back.
- Writer
