S€X SLAVE by the Quadruplets (SPG)

Kabanata 6

PABALIK na si Adam at tanaw na niya ang mansyon. Maaga kasi siyang nagising dahil nag-jogging siya ng halos isang oras. Nasisilip na niya ang haring araw na lumulusot ang liwanag nito sa malalaking puno dito sa kakahuyan.

Nang makarating ay binitiwan niya ang may kabigatan sa kaniyang kamao. Nakakatulong iyon upang mapanatili niya ang malalaking muscles at mas lumakas pa. Huminto siya sa ilalim ng puno at huminga ng malalim. Ilang ulit niya iyon ginawa hanggang sa lumabas si Tyler at hindi siya nito nakita. May kausap ito sa phone at tila galit dahil mariin ang boses nito at nakatingin pa sa pintoan dito sa likod ng mansyon.

“s**t!”

Narinig niya pa ang pagmura nito kaya lumabas na siya mula sa likod ng puno.

“What’s going on?” tanong niya sa bunsong kapatid at agad nitong binaba ang phone at sabay na ngumiti sa kanya.

“Chineck ko lang kung ano ang sitwasyon ng mga tauhan natin.” Sagot nito. Tumango lang si Adam at tinapik sa braso ang kapatid at saka siya pumasok sa loob. Kumuha siya ng towel at pinamunas sa pawis niya. Nagtungo siya sa kuwarto ni Soledad at tulog pa ito ng makapasok siya.

“Hey, wake-up!” malakas niyang boses dahilan para magising naman ang dalaga. Nang mabungaran siya nito ay agad itong umatras at napasiksik sa headboard ng kama. Yakap ang malaking teddy bear ay nagsimulang umiyak sa matinding takot si Soledad.

Napameywang si Adam sa harap ng dalaga. Iniisip kung ano ba ang magandang gawin sa bihag kung papatayin na niya ito at ipadala kay Rafael ang ulo neto o sunugin niya na lang at abo ang ipadala niya?

“Bro?”

Napalingon siya sa humahangos na si Jhonson na pumasok na rin sa kuwarto. Napatingin muna ang binata sa dalagang nakayuko bago siya nito binalingan.

“What?” cold ang boses ni Adam na binalingan ang kapatid.

“Anim ang natira sa mga tauhan natin sa pangpang. Nagpadala si Rafael ng mga tauhan at sakay sila ng yate at iniwan ang yate sa gitna ng dagat. Gumamit sila ng oxygen at—“

“f**k! Hindi talaga marunong magtanda ang gurang na ‘yon!” Mas lalong nagalaite si Adam at nilapitan si Soledad. Hinawakan niya ang panga nito at pinisil nang mariin. Bakas ang nagliliyab nag alit sa mga mata ni Adam. Kung nakakapaso lang ang tingin nito ay marahil kanina pa sunog ang dalaga.

“Brother, si Ponce lang ang natira sa mga tauhan natin. Nilusob sila kaninang madaling araw!” pumasok na rin si Zendrick at sinabi sa kanya ang masamang balita.

“How about Rocky?” tanong niya sa kapatid.

“Pinugutan nila ng ulo si Rocky. Ang limang tauhan ay sugatan lahat at kailangan nilang gamutin sa lalong madaling panahon. Lalo na si Ponce, maraming dugo ang nawala sa kanya.” Sagot ni Zendrick. Sa narinig ay mas lalo pang umusok sa galit si Adam at mas humigpit pa ang hawak niya sa panga ni Soledad. Mabilis na nakalapit si Jhonson at inawat siya dahil kulang na lang ay mayupi na niya ang panga nito sa subrang higpit.

“Where’s Tyler?” sa halip ay tanong niya nang mapansin na tatlo sila na magkakasama.

“Nagtungo sa pangpang. Kasama niya ang dalawang tauhan natin at nagdala sila ng pagkain ng mga tauhan natin doon.”

“Itali ‘yan!” turan niya sa kapatid at lumabas siya ng kuwarto at nagtungo sa balkunahe at tinawagan si Don Rafael.

Samantalang si Jhonson naman ay sinunod ang sinabi ng panganay. Kinuha niya ang tali at sapilitan na kinuha si Soledad at pinaupo sa upuan at doon niya itinali ang dalaga.

“Please, tulungan mo ako. Ibibigay ko sa iyo ang lahat, tulungan mo lang akong makatakas dito.” Pagsusumamo sa kanya ng dalaga.

Blanko lang ang mukha ni Jhonson na nakatitig kay Soledad. Nakapamulsa ito at nakasandal na nakatayo sa pintuan.

“Your father killed our parents.” Cold na turan ni Jhonson na siyang ikinagimbal ng dalaga. Ilang sandali itong hindi nakapagsalita at kalaunan ay umiling-iling.

“Hindi magagawa ng ama ko ang binibintang mo. Isang heneral ang aking ama at ang pumatay ng tao ay hindi niya kayang gawin. Ni hayop nga sa kagubatan ay hindi niya magagawang patayin ang pumat—“

“Shut the f**k up!”

Napalunok ang dalaga nang umalingaw-ngaw ang boses ni Jhonson. Nanginginig sa takot ang dalaga lalo nang nilapitan siya ni Jhonson at tinutok ang baril sa ulo niya.

“Kung tapusin na lang kaya kita para matapos na rin ‘to? Napakatigas ng ama mo, alam mo ba ‘yon?” sigaw muli ni Jhonson.

Impit na umiiyak si Soledad dahil sa subrang takot niya lalo pa at nakasa na ni Jhonson ang baril at kaunting pagkakamali lang ay baka makalabit neto ang gantilyo at mabaril siya. Kagat niya na lang ang ibabang labi at pinipigilang makasanhi ng ingay.

“Hey, brother! That’s enough.”

Mabuti na lang at naawat si Jhonson ni Zendrick at nakuha dito ang baril. Lumabas na si Jhonson ng kuwarto at sinipa pa nito nang malakas ang pinto.

“Consider yourself as lucky, today!” turan sa kanya ni Zendrick bago siya iwan sa kuwarto.

Dumiretso ang dalawang lalaki sa balkunahe kung saan ay nakaupo si Adam at malalim ang iniisip.

“Hindi natin puwedeng dalhin sa hospital ang mga tauhan. Tiyak na may nakabantay na kalaban.” Saad ni Zendrick at umiling si Jhonson sapagkat tama ang kapatid nito.

Walang kibo si Adam at nanatili lang ito nakatitig sa kawalan. Nagkatinginan si Zendrick at Jhonson dahil sa pananahimik ng kuya nila. Kalaunan ay iniwan nila si Adam sa balkunahe at nagtulungan silang maghanda ng makakain nila sa tanghali.

WALANG GINAWA si Adam sa maghapon kundi ang halughugin ang buong mansyon. Nakuha nila ang kayamanan ni Don Rafael na nakatago sa vault neto. Pero hindi iyon ang mahalaga sa binata. Si Zendrick ang namahala sa mga iyon at ito na rin ang bumili ng bagong armas at makakuha ng bagong mga tauhan. Walang nakitang puwedeng mapakinabangan si Adam sa mansyon dahil poro gamit pambabae lamang ang mayroon ang mansyon.

Nauna silang kumain magkakapatid at nang matapos ay hinatiran ni Tyler ng pagkain si Soledad na nanatiling nakagapos. Subrang awa ang nararamdaman ni Tyler kay Soledad dahil sa may busal ang bibig nito at nagkakasugat-sugat pa ang pulsuhan ng dalaga dala na rin nang mahigpit na tali.

“Maraming salamat, sir. Akala ko ay mamatay na ako.” Namamaos ang boses ni Soledad nang makalagan siya ni Tyler.

“Come here, pretty. Kailangan mong kumain para may lakas ka mamaya.” Saad ng binata at napakonot ang noo ng dalaga sa sinabi niya. Talagang matalino si Soledad dahil nakuha neto ang nais niyang iparating. Pero nang makita niya ang fried chicken sa plato ay agad siyang natakam lalo pa at buong araw siyang hindi pinakain ni Adam.

Naubos ni Soledad ang pagkain na dala ni Tyler pagkatapos ay pinainom niya ito ng tubig. Nang matapos ay binuhat niya si Soledad at dinala sa bathtub at nilublob niya roon. Nang tinanggal ni Tyler ang suot niya ay hindi na pumalag si Soledad dahil nakita naman ng magkakapatid ang lahat sa kanya at wala na siyang puwedeng itago pa.

Umupo si Tyler sa gelid at pinagmamasdan si Soledad.

“Ikaw si Tyler, hindi ba?” Untag ng dalaga na siyang ikinangiti ng binata.

“Noong pa lang kitang makita alam ko na ikaw ang may pinakamagandang kalooban sa inyong magkakapatid. Salamat at pinakain mo ako.” Nakangiting wika ng dalaga at halos mahawakan ni Tyler ang dibdib dahil sa simpleng pag-apreciate sa kaniya ni Soledad.

“Kakaiba ka talaga sa lahat ng mga babae, Soledad Mondragon. Napakaganda mo at napakaamo ng mukha mo, hindi mo deserve na maging anak ni Rafael.” Saa ni Tyler at agad na umiwas ng tingin ang dalaga.

“Bakit n’yo ba pinagbibintangan na masama ang daddy ko?” kunot ang noocng dalaga. Bumuntong hininga si Tyler at saka niya sinawalat ang totoong gawain ng ama nito.

“Isang leader ng mga sindikato ang ama mo, Soledad. Ang mga malalaking tao kagaya ng tatay mo ay tumatago sila sa mabangong pangalan. Katulad ng heneral, governor or even priest. Ginagamit nila ang mga ito upang matakpan ang totoo nilang baho. Kasi walang maniniwala sa kanila na masasama sila dahil sa mga profession na mayroon sila. Ngunit sa likod ng anino ng ama mo bilang heneral ay isa siyang mamatay tao. Hindi mo maiintindihan ‘yan pretty dahil nakakulong ka lang sa kuwartong ito. Pero kapag nakarating ka na sa labas, doon mo makikilala ang iba’t ibang anyo at baho ng mga tao.” Mahabang paliwanag ni Tyler.

“Paano mo nalaman ang tungkol sa akin?” inosenteng tanong ng dalaga.

“Pinag-aralan naming magkakapatid. Ang bawat sulok ng mansyon, ng kagubatan na ito ay alam namin. Isang buwan namin plinano para lusubin kayo at dakpin.” Pagtatapat ng binata.

“Kung ganoon, gusto n’yo ba ay hustisya? Tutulong po ako para mahuli ninyo ang tatay ko. Kahit ama ko siya ay hindi ko kukunsintihin ang mga mali niyang gawain.”

Humagolhol na si Soledad at agad siyang inalo ni Tyler. Hinihimas-himas ang likod nito at bahagya pang hinahalikan ang buhok.

“Hindi ako nagkamali pretty. Nagmana ka sa nanay mo kaya napakabait mo. Tapusin mo na ang pagliligo mo at sasamahan kita kay kuya Adam para ipaalam natin ang maganda mong desisyon.”

Tuwang-tuwa pa si Tyler dahil ito naman talaga ang gusto niya. Hanggat maari ay ayaw niyang makasakit ng damdamin ng babae lalo na kung si Soledad sapagkat napakainosente nito at biktima lang ito ng maling gawain ng ama.

Nang matapos sa pagligo si Soledad ay nagsuot ito ng pajama at T-shirt. Humawak nang mahigpit si Soledad sa braso ni Tyler dahil sa natatakot itong makaharap si Adam.

“Where is he?” tanong ni Tyler kay Jhonson at Zendrick na nag-iinoman malapit sa puno ng akasya. Hindi maiwasan na pagmasdan ni Soledad ang paligid at nalulungkot siya dahil napakadilim. Wala na ang mga ilaw, ang mga bantay na nakatayo sa paligid ng mansyon at higit sa lahat ang mga nagkakasiyahang mga tauhan niya.

“I have a good news, brothers!” nagagalak ang boses ni Tyler at napakanot noo naman ang dalawa nitong kapatid.

“What is it?” tanong ni Jhonson pero umiling si Tyler dahil nais niyang sabihin na narito si Adam.

“Upo ka muna, pretty.” Pag-aanyaya ni Tyler kay Soledad.

“The heck, bro! anong ginagawa mo sa babaeng ‘yan?” untag ni Zendrick nang nakadantay pa ang palad ni Tyler sa hita ni Soledad na wala naman pagreklamo.

“From now on, she’s my girlfriend.” Turan ni Tyler dahilan para mapamura ang dalawang kapatid.

“Sa dami ng naging girlfriend’s mo papatusin mo pa ang batang ‘yan? The hell, bro! baliw ka na ba talaga?” pangagatong ni Jhonson.

Tumawa lang si Tyler at kinuha ang kopita na may laman na alak at tinungga niya iyon. Pinainom niya si Soledad na mabilis naman kinuha at tinungga rin iyon. Umasim pa ang mukha ni Soledad dahil sa pait na dumaloy sa lalamunan nito.

Nagkakasiyahan ang magkakapatid kasama na si Soledad nang bumalik si Adam at ang una nitong napansin ay ang nakangiting si Soledad habang tina-tsansingan ni Tyler.

“What the hell are you doing?”

Yumanig ang boses ni Adam at tila binuhusan nang malamig na tubig ang mga kapatid niya kaya agad nagsitahimik.

“Sir, aray! Nasasaktan ako. Tyler, tulungan mo ako, nasasaktan ako.” Pagpupumiglas ng dalaga pero wala itong kawala kay Adam.

“Jhonson, Zendrick? Ganito ba ang gagawin ninyo kung wala ako?” galit na binalingan ni Adam ang dalawang kapatid.

“We’re just having fun.” Saad ni Jhonson at sa subrang galit ni Adam ay sinuntok nito ang lamesa dahilan para magsilaglagan sa lupa ang mga inumin.

“Hey, brother.” Agad nag-alala si Zendrick dahil hindi na maipinta ang mukha ni Adam. Kilala nito ang kapatid kapag ganito kagalit ito ay may nangyari na naman.

“I’m sorry, brother. What do you have me do, now?” Turan din ni Jhonson. Habang si Tyler naman ay biglang natakot para kay Soledad dahil doon nakatutok ang nag-aapoy na galit ni Adam. Pinasok ni Tyler sa loob si Soledad at si Jhonson ay binigyan ng upuan si Adam at sinalinan pa ng alak pero sa halip na sa kopita ay tinungga mismo ni Adam sa bote.

“Rocky died in my hands.” Turan ni Adam na siyang kinalaglag ng dalawang balikat ni Jhonson at Zendrick.

Muling tumangga ng alak si Adam at bakas ang mariin nitong mga palad sa paghawak sa bote.

“Bukas na bukas rin ay mapupuslit ang mga armas natin galing Malaysia. Kasama ang iban tauhan na inarkila ko. Magkakaroon pa rin tayo ng lakas, brother.” Saad ni Zendrick.

“Hindi puwedeng ganito, sa tuwing may nasusugatan ay wala tayong kakayahan na gamutin sila. I’ll get a medical team.” Sagot ni Adam at muling tumungga ng alak.

Nagkatinginan si Jhonson at Zendrick dahil hindi nila alam kung paano sapagkat napaka-imposible naman ng sinabi ng panganay nila.

“It’s time, brothers. Sinagad na ni Rafael ang pasensya ko. Oras na para ipakita ko sa kaniya kung sino ang kinakalaban niya.” Mariin na turan ni Adam

Pumasok sila sa loob ng mansyon at si Zendrick ay kinuha si Soledad sa kuwarto habang si Jhonson ay inayos ang camera at si Adam ay nagpaiwan lang sa mesa.

Naubos ni Adam ang dalawang bote ng alak pero presko pa rin sa kanya ang lahat. Hindi nakatulong ang alak upang makalimutan ang pagkamatay ng lima niyang tauhan ngayon. Si Rocky ay matalik niyang kaibigan at katiwala niya sa lahat. Si Rocky din ang nagbibigay ng mga impormasyon na kakailanganin nila. Naubusan kasi ito ng dugo hanggang sa namatay.

Kaya sa pagkakataong ito ay kailangan na niyang ipagalaw sa magkakapatid si Soledad habang kinukuhanan ng camera. At ito ang gagamitin niya upang makakuha sila ng doctors, nurse at lahat ng mga equipment upang mabuhay sila.

Ilang sandali lang ay naririnig na niya ang mga ungol ni Soledad. Tiyak na trinabaho ito ng mga kapatid niya dahil hanggang dito ay abo tang sarap sa boses nito.

Batid niyang virgin pa ang babae. At ni minsan ay wala pa siyang nakasalamuha na virgin na babae. Pero hindi niya pa rin maiwasan mapaisip kung ano kaya ang pakiramdam na makatikim ng isang virgin na babae?

Sa dami nga ng babaeng naikama nila magkakapatid ay walang malas na babae ang dumaan sa kanila. Pero sa mga sandaling ito ay kakaiba sapagkat fresh na fresh na karne ang pinag-aagawan ng mga kapatid niya. Pero wala siyang pakialam at hindi siya makikihati sa mga ito.

Pumikit si Adam at sinandal ang ulo sa upuan. Hawak niya ang bote ng alak nang tawagin siya ni Zendrick pero nanatili lang siyang nakatingala.

“Bro, we know na hindi ang mga kagaya ni Soledad ang mga type mo. Pero kaming lahat ay nakaraos na so gusto namin na ikaw naman.” Natatawang saad ni Zendrick.

“Fu*k you!” minura lang ni Adam ang kapatid.

“Hindi pa namin siya ginagalaw. Since na ikaw ang panganay at mas lalong puputok ang tumbong ng matandang Rafael na ‘yon kapag nakita niya sa video na ikaw ang na-virginize sa pinakakamamahal niyang anak.”

Sa sinabi ni Zendrick ay agad na napamulat ng mata si Adam. Dumiretso ang tingin nito sa kapatid.

“That’s a great idea!”

Ngising turan ni Adam sabay na hawak sa alaga niya at tumayo siya at pinuntahan si Soledad.