LUKE'S POV
Kahit naman kasi anong pilit ko sa sarili ko na wala talaga akong pag asa sakanya, hindi pa din talaga pumipigil ang puso ko na mahalin si Hanna.
Tulad ngayon, nasasaktan ako na nakikita syang umiiyak kasi kaninang umaga lang hanggang tanghali, masaya pa sya, pero ngayon may lamat na ng luha sa mga mata nya.
"Hanna, please stop crying. Baka mapano kana nyan. I'm worried." I said habang patuloy sya sa pag iyak habang nakaupo kami sa buhanginan.
Kanina pa agos ng agos ang mga luha sa mata nya.
Hindi na ata titigil pa.
"Antanga ko. Antanga ko." iyak nyang sabi. "Antanga tanga ko, Luke!! Antanga ko!" ulit pa nya.
Wala naman akong ginawa kundi icomfort sya.
"Hanna, stop blaming yourself.." sabi ko naman sakanya.
Yumuko sya tapos isinuklay ang mg
