Nagising ako sa sakit ng ulo ko, naalala ko bigla yung panaginip ko.
Napahawak ako sa labi ko parang totoo ang lahat na nangyari kagabi napatingin ako sa terrace nakasara ito, panaginip nga talaga ang lahat.
Bumangon na ako at naghilamos ng mukha ko para magising na yung kaluluha ko.
Pagbaba ko naabutan ko sila sa dining hall, sumabay na ako sa kanila kumain. "Ang aga mo naman umkyat kagabi uh." Sabi ni Michelle.
"Inaantok na kase ako." Sagot ko.
Hindi ko parin makalimutan yung panaginip feeling ko totoo pero napaka impossibleng mangyari eh.
"Si kuya?" Tanong ni Michelle kaya napatingin ako sa kanila.
Wala si Lennon. "Umalis na siya pinapasabi nalang niya sa inyo na mauuna na daw siya." Sagot ni kuya.
Pagkatapos namin kumain umakyat na muli ako sa itaas, maliligo pa ako para pumaso
