Chapter 47

984 Words

Rhian's POV Nagpapahinga na si Blue ng makauwi ako sa bahay. Nakita ko si Ate Rhea pero iniwasan ko ito. Hindi ko pa rin maisip na nasabi niya yun sa akin. Ganun lang pala kadali sa kanya ang mang-iwan ng tao. Hindi ko na talaga siya kilala Kasalukuyan akong nagi-sketch ng mga damit ngayon pero parang nawalan ako ng inspiration ngayon. Parang pakiramdam ko ang laki ng nawala simula ng malaman kong apat na buwan nalang ang meron si Blue. Hindi ko ito matanggap. Lumabas muna ako ng bahay at pumunta sa park malapit sa amin. Ano nalang mangyayari sa amin? "A penny for a thought?" napatingin naman ako sa nagsalita. Kaibigan ito ni Oliver. Si Ken "Hi! Long time no see Rhian. Kayo pa rin ni Blue?" ng marinig ko ang pangalan ni Blue hindi ko namalayang tumulo na ang luha ko "Here. Use this" in

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD