"Pero umpisa pa lang pala, niloko mo na ako. Pinaasa mo ako Tristan! Nahulog ako diyan sa bitag mo, sa mga pagtulong at pagsagip mo sa akin lagi!"
Napahinto ako sandali dahil hinahabol ko ang hininga ko at hindi ako makahinga dahil sa mabigat na nararamdaman ko ngayo.
"Ako naman 'tong si tanga umasa at nahulog din."
"Sana una pa lang sinaktan mo na agad ako eh! Hindi 'yung umabot pa sa puntong nagkanda-litse-litse 'yung buhay ko! Kasi maayos ang buhay ko bago ka dumating!"
"I'm sorry," he uttered looking down.
"Sorry?!" I shook my head.
"Hindi mo na mababawi lahat Tristan,"
"Hindi na!" sigaw ko sa kaniya kasunod ang bawat hampas ko sa kaniya.
"Pakinggan mo muna ako Aila,"
"Pakinggan? Para lokohin na naman? Tristan naman! 'Di ka pa ba nagsasawa?" Sigaw ko sa kaniya habang nangingin
