Chapter 37
I felt being so uneasy in my seat. Parang may nakamata sa akin ngayon habang hinihintay ko si Iñigo na kunin ang order naming dalawa. Simula nang pumasok kami dito, I silently roamed around my eyes in every corner of this new coffee shop. Hindi ako mapakali. Napatingin din ako sa CCTV nila at tinitigan 'yon ng maigi. Pinaningkitan ko ang mga mata ko doon. May nanonood sa akin ngayon.
"Sorry to keep you wait, Miss Danae." Sabi ni Iñigo at inilagay niya ang tray sa mesa.
I forced a smile kahit hindi ako mapakali ngayon. "It's okay." Umupo na siya katapat ko at inilagay niya sa tapat ko ang inorder kong espresso na siya naman ang nagbayad. "Can you not call me 'Miss Danae'? Just call me 'Lorraine' or 'Raine' for short." Sabi ko. Hindi kasi ako komportable na may tumatawag sa aki
