Bittersweet (Haleyah Quill Mendoza)

KABANATA 2

NAKATAKIP ang mata at bibig ni Haley habang nakagapos sa isang malambot na kama. Hindi man niya makita ang paligid pero ramdam niya na may mga matang nakamasid sa kaniya.

Ganitong senaryo ang kaniyang nadama ng magising buhat nang siya ay dinukot ng tatlong lalaki. Hindi niya alam kung bakit siya dinukot ng mga iyon. Kung pera ang kailangan ng mga iyon ay walang-wala naman siya. Wala siyang pang ramson money kung sakaling hihingian sila ng perang pantubos.

Nagpupumiglas siya mula sa pagkakatali pero matibay ito at hindi niya kayang maluwagan.

"Huwag kang gumalaw ng ganyan, masasaktan ka lang," wika ng isang lalaki sabay tanggal ng takip sa bibig niya.

"Mga hayop kayo! Pakawalan niyo ako, mga wala kayong hiya. Anong kailangan ninyo sa'kin?" agad niyang wika. Galit na galit siya pero natatakot din.

Isang baritonong boses ng lalaki ang narinig niyang tumawa ng napakalakas na halos ikabingi niya.

Nagulat siya ng marinig ulit ang boses ng lalaki na parang iisang lalaki lang ang nasa loob ng silid na iyon.

"Shut up, you're so talkative," sabay lagay ng daliri sa bibig ng dalaga na muntik naman nitong kagatin."Damnit,"sabay pisil sa mukha niya. Pero parang hinaplos lang nito ang pisngi niya.

"Bitiwan mo ako, hayop ka," sagot niya sa lalaki habang sinusubukang kumawala sa pagkakatali. Kanina pa siya nasasaktan dahil sa pagpupumiglas pero hindi niya iyon ininda. Mas nangingibabaw ang kagustuhang niyang makatakas.

"Hindi. Hindi maaari! Akin ka lang at walang sinumang makaka-una o makakakuha sayo mula sa mga kamay ko Haleyah Quill Mercado," akmang hahalikan niya si Haley pero inilagan siya nito.

"Tse! Walang sinuman ang pwedeng magmay-ari sa akin, lalo kana kahit sinong demonyo ka pa," sabay mura sa lalaki.

"Aba, magaling at matapang ka. Subukan ko lang tapang mo mamaya," sabay haplos sa legs niya. Hindi nito gustong gawin pero kung ituring siya ng babae na parang aso ay mas gusto niyang sadyain ang lahat.

"Manyak! Demonyo! Mamatay muna ako bago mo iyan magagawa sa'kin."

"Really? Shut up!" sabay bulong nito sa tainga niya. May kiliting hatid iyon pero hindi niya pinansin. Baliw na siya kung papatulan niya iyon. Sa isip niya ay rapist ang lalaking kasama niya.

Hinalikan siya nito ng matamis at madiin. Hindi na niya ito nailagan dahil nagkaroon ng timing ang lalaki. Nabigla siya at biglang tumibok ang kaniyang puso na halos ikabingi niya. Pero binaliwala niya iyon at nagmaka-awa sa lalaking nasa silid na iyon.

Tinanggal nito ang takip sa mata niya. Nagulat si Haley nang makita ang lalaki na nakasuot ng isang maskara, kagaya ng ginagawa niya kalahati lang ang natatakpan sa mukha nito at malayang makikita ang kaniyang mga labi. Bigla naman siyang kinabahan.

"Sino ka? Ano ang kailangan mo sakin? Why are you wearing that mask?" tanong ni Haley na may halong takot at kaba sa naka-maskara na kaharap.

"Hmmm, hindi ba maaari? Ikaw nga gumagamit ka rin ng mask. At Bakit? Maganda ka naman di ba?" nakangiti ang lalaking naka-mask with eye to eye ni Haleh.

"Wala kang paki-alam sa 'kin. I have my own style and privacy, you idiot!" singhal niya dito.

Tumaas ang sulok ng labi nito."What did you say? You called me, Idiot?" nanlisik sa galit ang mga mata ng lalaki.

"Yeah, exactly! Bingi ka ba? How sad?" sarkastikong bwelta niya na naturang lalaki.

"Enough! Take a look at this paper," sabay pakita sa kaniya ng isang pirasong papel na may nakasulat.

Nagulat si Haleh sa ipinakita ng lalaking naka-maskara.

"Oh no, ayoko. Hindi maaari. No!"

"Wala kang choice kundi ang gawin kung ano ang nakasulat dito kapalit ng kalayaan mo at ang malaking halaga ng pera na mapapasaiyo at maging kaligtasan ng iyong minamahal na ina. Hawak ko ang buhay niyong dalawa. Kaya wala kang ibang dahilan para hindi mo ako susundin," sunod na tumawa ang lalaking naka-mask na parang demonyo. A handsome demon.

"Bakit mo ba ito ginagawa? Wala akong atraso sayo ah, hindi kita kilala. Pakawalan mo na ako, pakiusap!" napaluha si Haley sa pagtanong at nalilito kung ano ang nagawa niyang mali.

Sa halip na makinig ang lalaki ay tumawa na lang ito ng napakalakas. Kahit ganoon ang takot niya sa pwedeng mangyari hindi niya kinakitaan ng anumang kapangahasan at takot ang lalaki. Nag-isip siya ng napakaraming beses ng mga gagawin para makatakas pero wala siyang maisip na paraan.

Subalit ang imahe at boses ng lalaki ang siyang gumugulo sa isipan niya.

Kalaunan nakatulog na rin siya sa sobrang pagod at antok.

"Ma'am, gumising na po kayo, heto ang pagkain," mahinang sabi ng matandang babae at kinalagan siya nito sa pagkakatali.

"Salamat po manang,"sabay abot sa plato.

"Kumain lang po kayo ng marami ma'am ha, sabi po ni sir maligo po kayo at suotin mo ang mga damit sa ibabaw ng mesa."

"Manang tulungan niyo po ako, ayoko dito."

"Ma'am, hindi maari puno ng bantay sa labas at mas mapapahamak ka kapag tumakas ka. Aalis na po ako ma'am, magpakabait lang po kayo mabait naman si sir eh," wika pa nito.

UMALIS na ang matandang babae at in-i-lock nito ang pinto. Parang nanghina bigla ang mga tuhod niya. Paano na lang kaya ang magiging buhay niya pagkatapos ng lahat ng ito? Hindi niya inakala na ang kasikatan niya ay mauuwi sa ganitong pangyayari.

Naligo siya at isinuot ang bistidang ibinigay sa kaniya ng matandang babae. Kinalma ang sarili at naging handa para sa tuwing makakita ng pagkakataon ay tatakas siya.

"Ang bango mo Haley," wika ng lalaki habang nakayakap sa likod niya na siya namang ikinagulat niya.

"Bitiwan mo ako, maawa ka sa akin, pakawalan mo na ako...pakiusap!"

"Haley, pumayag ka na lang at hindi naman kita sasaktan. Pagkatapos nito papakawalan na kita. Isipin mo; buhay ng nanay mo, sampung milyon, itong bahay at lupa at maging hacienda ay magiging iyo. Nandiyan sa ibabaw ng mesa lahat ang magiging iyo kapalit ng isang gabing pakikipagtalik sa akin."

"Pe-pero, wala akong alam sa-"

"Hmmm, hindi kailangan ang experience Haley, the most important is, I'm the first to taste everything from you. I like you so much Haley," sabi nito.

He started to kiss her passionately and with a taste of little wild that she suddenly responded those sweet and wild kisses that man made to her. Tila nawalan siya ng lakas at nagpatianod na lang sa ginagawa ng lalaki. Nakaramdam siya ng kakaibang saya at init ng kaniyang katawan. Hindi na niya magawang tutulan ang ginagawang paghalik ng lalaki mula sa labi nito papunta sa dalawang niyang naglalakihang dibdib. Inisa-isa nitong nilawayan, hinalikan at pinaglaruan. Nagbigay ito sa kaniya ng mga sensasyong hindi na niya talagang mahihindian, nawala sa kaniyang isip ang takot at galit sa lalaking ito. Nabigla siya ng biglang may kakaiba siyang naramdaman.

"Ouch, please stop!" bulong niya sa lalaki. Hindi pa siya handang mawala ang pagkabirhen niya.

"Huwag kang mag-aalala Haley, I'll be gentle in every move I made," he said with assurance.

"Please, don't do this Mr. Im still virgin and I promise to myself na ang unang lalaki na makakakuha ng virginity ko ay iyong magiging asawa ko lang."

"Shhhh," then he continuously kissed her passionately, tenderly, going down and down until they reach their climax. Nag-isa ang kanilang katawan sa ganuong pagkakataon.

Pagkatapos ng pangyayaring iyon ay napagod siya at nakatulog. Tinanghali siya ng magising kinabukasan pero wala na ang lalaking unang kumuha ng pinakainingatan niyang perlas.

Sa kabilang banda...

"Punyita! Mga walang silbi! Di ba ipinadukot ko sa inyo ang babaeng iyon? May nakakita sa nangyari na tatlong armadong kalalakihan ang dumukot sa Haley na iyon at ngayon wanted kayo. Papaanong nakatakas ang babaeng iyon?"

"Si-sir, may tumulong sa kaniyang lalaki. Nakasuot ito ng bonnet at mabilis niya kaming nasipagsuntok at nang magising kami sir wala na sila naka-alis na."

"Ulol! Hanapin niyo siya! Walang pwedeng makakakuha sa babaeng iyon; akin lang siya. Understand?"

"Opo sir Manolo. Huwag kayong mag-aalala."

"Punyita! Alis na."

Pagka-alis ng tauhan ni Manolo ay siya naman ang paglapit ng binatilyo na may dalang gamot.

"Uncle, inumin niyo muna itong gamot ninyo. Baka tumaas iyang BP ninyo mahirap na,"alok ng binata sa matanda.

"Punyita, isa kapa. Wala kang silbi sa buhay ko. Malas ang dala mo sakin. Kahit kailan hindi kita kinakitaan ng halaga," pabulyaw na wika ng matanda.

"Uncle Manolo, pasensya na po kayo sa 'kin kung naging pabigat ako para sa'yo. Sabihin niyo lang at aalis na ako rito sa mansion mo maging dito sa Santa Bernardo," mahinahong sagot ng binata sa tiyuhin niya.

"Mabuti Nicolaus at napag-isipan ng kukuti mo ang lumayas na rito. Sige umalis ka. Wala ka ng pakinabang simula ng mamatay ang magulang mo at ng makuha ko na lahat ng pagmamay-ari nila."

"Sir, huwag niyo naman palayasin dito si Nicolaus, maawa kayo. Ako na lang," pagmamaka-awa ng matanda nilang kasambahay na si Merna.

"Huwag kang maki-alam! Paalisin mo siya dahil iyan ang nararapat. Hindi dapat na manatili pa rito ang kagaya niyang walang silbi."

Naikuyom ni Nicolaus ang kaniyang daliri mula sa narinig. Pero hindi pa ito ang panahon para maningil sa matanda na siyang dahilan ng kaniyang paghihirap sa loob ng 20 taon na pananatili niya sa mansion. Ayaw niya sana iwanan ang mansion dahil ito na lang ang tanging buhay na ala-ala ng mga yumaong magulang. Tangay ang kakapirasong gamit at pera narating niya ang malayong hacienda sa dulo ng Ilocos.