Chapter 22

1390 Words

Excited akong makita ang aking anak. Ngayong araw ang dating nila ni mommy. Nangako rin si daddy na dadalaw kapag umuwi si Arthur dito. Ako na mismo ang susundo sa kanila sa airport. I excitedly park my car bago tumakbo sa entrance ng arriving, anytime they will pop on that wide door. I really missed my son so much. "Mommy!" Isang matinis na sigaw ang lalong nagpatalon ng saya sa aking puso. "Baby! I'm happy to see you. See, I told you." Masaya kong bati sa kanya sabay buhat. "Ma, kumusta naman ang biyahe niyo. Hindi po ba kayo nahirapan kay Arthur?" Tanong ko naman kay mama na mukhang hindi yata tumatanda ang hitsura. "Hindi naman siya mahirap kausapin, mas mahirap ka pa ngang kasamang magbiyahe eh!" Laban naman ni mama. Isang malutong lang na tawa ang pinakawalan ko. Totoo naman tal

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD